Afbeelding

Column: 19 MAART

wo 5 mrt 2014, 09:00 Columns 31 keer gelezen

Verkiezingen. De interesse is diep treurig. Het eerste de beste debiele tv-spelletje genereert meer stemmers, die zich via sociale media graag laten horen. Om het in duidelijk perspectief te plaatsen, de tragische vergissing van de natuur, Barbie, trekt aanzienlijk meer belangstelling dan het doorsnee raadslid, dat zich te pletter werkt.

Ronald Lamping

De burger is onwillig. De schuldige laat zich moeilijk duiden. Het is niet juist om met de beschuldigende vinger alleen naar de kiezer te wijzen. Politici moeten in de spiegel kijken en vragen: "Spiegeltje, spiegeltje aan de wand. Wie beloofde te veel in het land?". Beloofde mag u desgewenst inwisselen voor loog.

Ik zeg: "Stemmen!" Heb heel veel van de wereld gezien en aan vele culturen mogen ruiken. Geloof me, het is nergens zo goed als bij ons. We mopperen en hebben het afzeiken van politici tot nationale hobby verheven. Nog even en het beledigen van landelijke -en lokale politici komt op onze Nationale Erfgoed lijst. Geinig rijtje: Klompen, molens, dijken, afzeiken!

Pas op, er staat nu wel wat te gebeuren. Werk, inkomen, verzorging en jeugdzorg worden vanaf 2015 de verantwoordelijkheid van de gemeenten, die ook nog geconfronteerd worden met enorme bezuinigingen. Dat vereist een ijzersterke lokale democratie om de vinger aan de pols te houden. De vraag is, krijgen we die?

De kwaliteit van raadsleden is vaak een ramp. De Vereniging van Griffiers hield een enquête onder de helft van de 403 gemeenten. Dat gaf een dramatisch beeld van de aanwezige kwaliteiten. (Aanwezig?) In zeker 97 gemeenten kunnen partijen zelfs geen kandidaat-raadsleden vinden. In 20 gemeenten hebben enkele partijen niet eens een kieslijst kunnen indienen. Drama.

Gemeenten krijgen alles te zeggen over onze persoonlijke levenssfeer. Of, zoals een betrokkene zei: "De ambtenaar en wethouder wonen straks bij u in!" Vandaar, dat hoge kwaliteit vereist is. Het gaat om uw centen en welbevinden. Ik geef die niet graag in handen van amateurs en welwillende hobbyisten. U?

Zijn er binnen L`dam-V`burg voldoende gekwalificeerde mensen om ons bij de hand te nemen? Het uitdelen van foldertjes kan de grootste clown. Zegt niets. Ook niet de woorden in die flyer. Het opstellen van wervende teksten, die de kiezer moet lokken, schrijf ik in een uurtje. Even zo makkelijk. Nutteloos en parels voor de zwijnen. Maanden over vergaderd. Niemand, die het leest.

Het uitgangspunt! Krijgen wij wethouders en raadsleden, die de potentie hebben om de sfeer in de maatschappij op juiste wijze ‘te vertalen’? Hebben zij een brede kijk op wat er leeft en wat de behoeften zijn in de verschillende lagen van de aan hen toevertrouwde samenleving? Vinden ze het wel eens interessant of willen ze met hun kennen en kunnen iets wezenlijks toevoegen aan het leven van de burger, die hen koos? Dat zijn de enige substantiële vragen.

Raadsleden en wethouders stappen enthousiast in. Met beste bedoelingen. Dan worden ze geconfronteerd met buitengewoon ingewikkelde dossiers, waar ze in "Den-Haag" al moeilijk uit kwamen. Niet vreemd, dat er heel veel troosteloos afhaken.

De burger laat het koud. Misschien moeten we het eens populair aanpakken. In het Stadskantoor "Wie ben ik" gaan spelen. Om de kennis te testen. Is "Goede raadsleden, Slechte raadsleden" een optie? "Keuringsdienst van politici!" Is dat iets? Voorlopig ben ik bang voor het nieuwste programma. Analoog aan "Help mijn man is klusser!", zien we na 19 maart:

"Help, mijn partner is raadslid!"

Uit de krant