Afbeelding

Column: WIE WEL, WIE NIET?

wo 10 dec 2014, 09:00 Columns 13 keer gelezen

Zwarte Piet weg. We halen weer adem. Ben er nog niet gerust op. Wat, als slablaadje Marianne Thieme het in haar kroppie haalt om de Paashaas ter discussie te stellen? Ze is er toe in staat. Marianne heeft de humor van een keutel. Ze vindt de Paashaas vast een oneigenlijk gebruik van het knaagdier. Rondhuppelen met eitjes. Een motie van wantrouwen!

Ronald  Lamping

Eerst de Kerst. Wie gaat de Kerst wel en wie gaat die niet halen? Daar gaat `t om. Heleen Mijdam zeker niet. Die hield de eer aan zichzelf. Zonder hoor en wederhoor, toch het haasje. Een zekere Walter Rosbenders (Walter wie?) speelde de bedenkelijke rol van poelier met verve. Hij slachtte de wethouder voordat de hoed en rand bekend waren.

Een rel. Halve waarheden en roddels daalden neer. Niemand weet er goed raad mee. De poelier orakelde nog, dat hij niet anders kon. Die zin is pikant en voor tweeërlei uitleg vatbaar.(...) Een bekwame, representante wethouder nog voor de Kerst geofferd. Als ik de kandidatenlijst van de poelier bekijk, dan hoop ik niet dat daar een opvolger uit komt. Er staan kandidaten op, die het woord politiek met dubbel 'oo' schrijven, ik ken ze. Niet in het belang van gemeente.

Bram Moskowicz haalt de Kerst wel. De megalomane ijdeltuit, die een hekel heeft aan zijn spiegelbeeld, omdat hij er in het echt beter uitziet. De arrogante kwast, die het woord infaam voor in de bek had liggen, blijft nu op de been door een fooi van Goor. Ook leende hij crimineel geld. (..) Hij klust gelukkig nog bij Boulevard. Van plechtige rechtbank tot roddeldesk. In de vocabulaire van Bram is dat onwaardig en honteus. Wij zeggen, een complete afgang.

Ook de afpersopa van de Molletjes gaat Kerst niet halen. Althans, niet thuis. Een anticlimax. De Molletjes zijn goed voor anderhalf miljard. Dan hoor je afgeperst te worden door een beruchte maffiafamilie uit Otranto in de hiel van Italië. Duistere stilettodragers met een baard van weken en handen onder het bloed. Dat alles onder gezag van een blinde capo, die zelf goed was voor een liquidatie of honderd en kippen slachtte door ze de strot af te bijten. Met kunstgebit!

John en Linda kregen echter een opa van 70 met een bejaardenpas achter zich aan. Die woonde niet in Calabrië, maar in een seniorenappartement met huismeester, die wekelijks de vuilniszakken buiten zet. Wijsheid achteraf, maar toch. Je hoopt op een goede afloop, maar toch ook wel goedkope sensatie, waar alle Mol-programma`s op zijn gebaseerd. Ik zat niet te wachten op een draaideurbejaarde, die geen bloedende paardenkop liet bezorgen, maar een taart met opschrift: "Big bejaarde is wachting you".

Allemaal leuk. Er is echter maar één dringende hamvraag en die luidt: "Haalt Onno Hoes de Kerst?" De Maastrichtse burgemeester kan maar niet van de jonge mannen afblijven. Uitgelokt door dat walgelijke jeugdpuistprogramma Pownews, ging hij weer in de fout. Onno kan zich natuurlijk niet verschuilen achter de term ‘privé.

Wie in het openbaar gaat zitten zoenen of in bars verschijnt om jongemannen in het kruis te grijpen, vraagt als burgemeester om moeilijkheden. Ongepast en infaam (Bram) als lokaal voorbeeld. Onno lijkt een beetje behaagziek (Bram zou zeggen, koket) en voortdurend op zoek naar prooi. Onno blijft in zijn stad loeren naar jochies, een soort Maastreechter Staar.

Toch laat Onno zich niet van de wijs brengen. De lust is groter dan de last, die hij ondervindt. Hij vatte het allemaal krachtig samen in een pakkende zin, waarmee hij moeiteloos de Kerst gaat halen:

Mijn leven, flikker op!

Uit de krant