Afbeelding

Vrijwilligers

Columns 45 keer gelezen

In mijn baan jarenlang gewerkt met vrijwilligers. Fantastische mensen met een enthousiaste plichtsbetrachting. Zo drijven clubs, verenigingen en groeperingen op de loyaliteit van vrijwilligers.

Donkere wolken stapelen zich echter op boven de door mij diep gehate term 'participatiemaatschappij'. Participeren doen we al vanaf geboorte. Participeren is meedoen. Die rol krijg je meteen toebedeeld. Een maatschappij zonder participatie bestaat niet. Participatiemaatschappij is dus dubbelop, fout en holle politieke blabla!

De term vindt nu de aanvechtbare oorsprong in de onstuitbare bezuinigingsdrang van de overheid. Waar zij bezuinigt, moet de burger klaar staan. De overheid trekt zich terug als eb. Waar de maatschappelijk-sociale gaten vallen, doet ze een moreel beroep op ons. Verpakt met strik onder de valse noemer, participeren.

Ik weet, dat er massa vrijwilligers zijn, die de hen aangereikte taak toegewijd uitvoeren. Er is echter ook een duistere keerzijde. Wil niemand horen, het is er wel. Te veel vrijwilligers zijn zich na jaren van loyaliteit niet meer bewust van hun positie. Het bieden van een extra hand.

Ze eigenen zich de pose aan van betaald werknemer. Passeren een grens, die mijlenver van hun basistaak is verwijderd. Sturen (..) betaald personeel aan, dat er met verbazing en ergernis naar kijkt. Het zijn deze vrijwilligers, die geen open kijk meer hebben op de realiteit, op de daadwerkelijke ruimte, die hen is toegewezen en die zij mogen bestrijken.

Dit is een mega ergernis van veel vast personeel. Die onvrede is nauwelijks te kanaliseren. Hun bibberende superieuren houden angstvallig de mond. Bang om de vrijwilliger te verliezen. Huiverig voor een negatief saldo. Durven geen stelling te nemen. Manen hun personeel tot kalmte en knuffelen de vrijwilliger. Scheefgroei op de werkvloer.

Een veel ernstiger probleem is het werk innemen van betaalde krachten. Niet zelden worden vaste krachten ontslagen om op termijn te worden vervangen door vrijwilligers. Daar kunnen de vrijwilligers op zich niets aan doen. Het laat onverlet, dat zij de plaats bezetten van hen, die ook hun maandelijkse lasten hebben.

Een groot maatschappelijk probleem. Gearriveerde werknemers met een vrachtlading aan ervaring zitten thuis. Te duur! Op de werkvloer lopen steeds meer niet opgeleide, onervaren vrijwilligers. Zij doen vaak werk, dat een groot risico inhoudt. Als het gat maar is gevuld. Zo goedkoop mogelijk!

Ik weet, dat er vrijwilligers zijn, die na een cursus (...) van twee uurtjes, werk mogen verrichten, dat normaal uitgevoerd wordt door daar voor opgeleid personeel. De teloorgang van kwaliteit. Daarbij een betonharde belediging voor keihard werkend vast personeel. Bezuinigingen legaliseren echter leugens, wanbeleid en dekken de lading van een participatiemaatschappij voor geen millimeter.

Ik klaag de vrijwilliger niet aan. Zie hierboven. Er vindt echter een verschuiving plaats, die dubieus en zorgwekkend is. De vrijwilliger is een dankbare extra hand.

Niet meer en niet minder.

Niet minder en zeker niet meer.

Uit de krant