DON FRANS

Afgelopen week zaten we (wederom) op fraai Sicilië. Vakantie? Ja, máár ook…!. Ja, klopt, met gezin even naar Italië. Máár we ontliepen ook al die politieke koppen met hun gejok en gedraai. Even weg met dubbele winst.

Vele Italiaanse jaren achter me liggen. Zelfs in`70 daar mijn vrouw ontmoet. Komen er geregeld. Sicilië is fraai, maar ook Cosa Nostra, ‘Onze Zaak’. Criminele organisatie van Siciliaanse Maffiafamilies. Don Corleone en het onvolprezen traditionele Siciliaanse gebak, Cannoli. Welke babyboomer kent deze termen niet uit de legendarische Godfather?

In Leidschendam-Voorburg schrijven over Maffia? Nee! Wel over opvallende overeenkomsten. Gelukkig moorden onze politici (nog) niet. Dat ontbrak er nog aan. Bontenbal: “I`ll make you an offer, you can`t refuse!” En vervolgens ligt er een paardenkop bij Rob Jetten in de twijfelaar.

Godzijdank geen enkel debat gezien of gehoord. Geen procent interesse. Ingestudeerde oneliners en voorgekauwde woordgrappen. Letterlijk ho-pe-loos. Niemand wordt ook maar iets wijzer van die babbelbox babbelaars. Politici lijken voorgeprogrammeerde AI-robots. 

Fake; alles is berekening. Hoe zie ik er uit? Op welke plaats kom ik het beste uit? (de kruipruimte, mevrouw Ouwehand met nu weer gezeik over die Sinterklaasknol!). Kan ik me beheersen en overkomen als aanstaande premier? Debatten zijn armzalige toneelstukjes met B-acteurs en B-actrices. Vaker C -of zelfs D-garnituur.

Zou de aanstaande premier hier ook een soort Don zijn met ministers als raadgevende Consiglieres? Don Frans Timmermans, zou ie willen. Met partijgenoten als soldati, geleid door capo`s. Capo Klaver, ach gut! Klinkt in Italiaans allemaal zo lieftallig en dolce. Per saldo zijn het meedogenloze killers.

Waar de overeenkomsten zeker liggen? In het liegen en bedriegen. Stelling nemen, zoals het dan net uitkomt. Mark Rutte kon in debatten spijkerhard met droge ogen liegen. Vraag dat maar aan Emile Roemer. Overeenkomst met Maffia? Scarface Al Pacino: “I always tell the truth, even when I lie!”

Blij met onze democratie. Weet goed hoe het anders kan. We stonden ooit op het Plein van de Hemelse Vrede in China, bij de dwaze moeders in Argentinië en het Rode plein in Moskou. Overal omgeven door soldaten. Wij voelden daadwerkelijk fysiek autoritair regime! 

Tóch behoorlijk klaar met ónze politici. Niveau is berekend, platvloers en onder de gordel. Tijd van bekakte aanspreektitel ‘excellentie’ is gelukkig voorbij. Nu hoor je op de hoogste politieke niveau echter: “Doe effe normaal, jôh!” Fatsoen-armoede.

Bij de PVV zie je ook zo`n maffia-overeenkomst. Geert beslist en de rest moet zijn smoel houden. Maffia noemt dit, de omertà. De zwijgplicht! Ook bij onze politieke partijen rijen met (à lá Maffia) spijtoptanten, die als gekozenen onbeschaamd van partij wisselen.

Of ik ga stemmen op 29 oktober? Grote twijfel. Walg van huidige politiek. Politici creëerden deze desinteresse zelf. Laten we als kiezers massaal wegblijven. Rode kaart als waarschuwing. Wat dan?

Dan krijgen ze het terecht voor hun….kiezen!