Brilduikers in de Nieuwe Driemanspolder

Leidschendam/Zoetermeer - Op 3 februari fiets ik met Peter naar de Nieuwe Driemanspolder (N3MP): een natuur- en recreatiegebied tussen, Leidschendam, Zoetermeer en Leidschenveen dat in 2020 is geopend, op zoek naar de brilduikers die hij daar een week eerder had zien baltsen.

Door Caroline Elfferich

Het is een stralend zonnige dag, maar tamelijk fris. Het vriest een beetje en er staat wat wind. Na een fietstocht van 9 kilometer staan we aan de rand van het waterrijke gebied. Voor we vertrokken vroeg ik me af of het water niet volledig dichtgevroren zou zijn, maar dat blijkt gelukkig niet het geval. Er is nog veel open water en we zien veel eenden van verschillende soorten. 

We gaan naar het plasje waar de brilduikers zich de vorige keer bevonden. Daar zijn ze niet. Na een beetje zoeken vinden we een paartje brilduikers, dat we van vrij dichtbij kunnen observeren. Voortdurend duiken ze onder water om te jagen op kleine waterdiertjes. Telkens komen ze als een dobber weer boven ploppen. 

De mannetjes hebben een witte ovale vlek naast het oog, waaraan ze hun naam ontlenen. Die vlek ontbreekt bij de vrouwtjes. Het licht is prachtig. De kop van het mannetje glanst groen, die van het vrouwtje bruin. We zien geen groepje mannelijke brilduikers en baltsgedrag wordt niet vertoond. In deze tijd van het jaar zie je baltsgedrag vooral in groepen eenden met meerdere mannetjes en eventueel enkele vrouwtjes. Het baltsgedrag van mannetje en vrouwtje, dat ze vertonen voorafgaand aan de paring, is pas later in het seizoen te verwachten. 

Brilduikers overwinteren in Nederland, maar ze broeden hier niet. Ze worden weinig waargenomen in de omgeving van Pijnacker en ik wilde ze graag weer eens zien. De brilduikers trekken me meer dan de brileider op Texel, die enkele weken geleden voor het eerst in Nederland is waargenomen. Vogelaars uit heel Europa reizen ervoor naar Texel. Een lange reis maken om een dwaalgast te scoren vind ik niet aanlokkelijk. 

We fietsen verder langs de grote plassen van de N3MP. In een ondiep gedeelte ontdekt Peter vier grutto’s. Ze waren hier al eerder door anderen waargenomen. De grutto’s zijn erg vroeg in het jaar terug uit het zonnige zuiden. Hun verenkleed is nog volledig grijs: het winterkleed. We twijfelen of het rosse grutto’s zijn. Die overwinteren in Nederland, maar verblijven vooral langs de kust en worden hier in de buurt zelden gezien. 

Opeens vliegen de grutto’s op, waardoor de brede zwarte band aan het uiteinde van de staart zichtbaar wordt. Daaruit blijkt dat het gewone grutto’s zijn. Rosse grutto’s hebben meerdere streepjes op de staart. Vogels zijn soms herkenbaar aan deze barcode.