LAFBEK

Minister toonde overschrijdend gedrag. Slaande deuren en driftig personeel uitkafferen. Ergens klopt het. Ministers zijn vólksvertegenwoordigers. En iedereen weet, het volk is agressief op drift. Farce! Minister, die de weelde van zijn ambt niet kan dragen en zich een klassieke tsaar waant. Wie? Dennis Wiersma, minister van Onderwijs. 

Minister met het uiterlijk van een iets meer geciviliseerde Catweazle. Meer overeenkomsten met de tovenaar, die we ons herinneren van zwart/wit kindertelevisie? Bij Catweazle mislukte alles. En laat dát nou net de analogie zijn met Wiersma. Die blijkt ook incapabel.

Dennis Wiersma trekt gedwongen het boetekleed aan. Hij kwijlt: “Ben fout geweest. Te veeleisend, te scherp en te fel!” Laat hij schijterig door een woordvoerder opdreunen. Soms te fel. Lazer op, man. Ambtenaren gingen vanwege zijn doorgedraaide razernij letterlijk huilend huiswaarts. Dupe waren vooral jongere (!) ambtenaren. Wij noemen zo`n minister thuis een lafbek. Een schijtebroek, die nu met schijnheilige tronie huilt spijt te hebben. Om wanhopig zijn eigen ambtelijk hachje te redden. Hij voerde nu leerzame gesprekken. Dennis is genezen. Wat een complete onzin is dit. Dat je als minister ‘een cursus’ nodig hebt om je normaal te kunnen gedragen. Omgaan met mensen c.q. personeel is gewoon je fatsoen houden. Je niet verschuilen achter werk en grote verantwoordelijkheden. 

Grote bek en afblaffen van minderen in rang is laag en karakterloos. Deug je gewoon niet. Ook al heb je naar de buitenwacht het uiterlijke voorkomen van een goedaardige kindervriend uit de jaren `60. Deze minister bezoekt geregeld scholen, waar kinderen zitten, die onze toekomst moeten borgen. Laat zich steevast vergezellen door camera`s en reporters. Zit hij glimlachend in zo`n klas en lijkt een betrokken empathische bewindspersoon. In wezen zit hier iemand, die misschien even daarvoor in het departement een broekie onbeschaafd de mantel uitveegde.

Dennis praat met kinderen, rept over pestgedrag en laat weten, dat dit niet getolereerd mag worden. Zegt Dennis Wiersma, die zelf door het stof kroop. Wegens gescheld en het creëren van een angstcultuur. Daarbij verdiende hij ook het predicaat leugenaar. Beweerde, dat hij niets wist over zijn gedrag. Bleek echter vaker gewaarschuwd. Zo`n mislukking tussen schoolkinderen. Gênant. 

Een minister, die zulk beklagenswaardig gedrag toont, is ongeschikt voor zijn werk met en voor schoolkinderen. Helpt geen enkel verweer tegen. Ook niet van medebewindslieden, die menen, dat het hard werken is en dit kan gebeuren. Camouflage geleuter. Maskeermentaliteit. Wiersma misdroeg zich schromelijk, klaar. Vervangen zo`n minkukel. Voorbeeldfunctie, weet u wel. Deze minister kan niet meer zonder schaamte scholen bezoeken met zalvende praatjes. Kan niet, als je jezelf gedraagt als een tirannieke hufter. Veegde zélfs op bezoek een schooldirecteur onbeschoft de mantel uit. Hij blijkt eigenlijk een slappe angsthaas, want blaffende honden bijten niet.

Op school leren kinderen ook spreekwoorden en gezegden. Schenk leerlingen gratis een vraag als Wiersma onverhoeds op bezoek komt. Welke vraag precies?

“Minister, wat is een wolf in schaapskleren?”