DOE NORMAAL!

Ga niets bagatelliseren. Internetaanvallen zijn waardeloos. Natuurlijk biedt internet prachtige mogelijkheden. De wereld opende zich. Vele voordelen en nuttig. Totdat! Ja, totdat!

Hamsterfirma huilt. (Hackers: “Hamsteréééééren!”) Bedreigend voor menige identieke kruidenier. Die staan op de wachtlijst. Cybercriminelen met uitsluitend kwade - financiële - bedoelingen. Weggedoken achter servers op onbekende bestemming. “Aha”, dachten criminelen en Appie moet voortaan op de kleintjes letten.

Maar dán! Wat blijken we toch een tot op het bot verwend volkje. Compleet land van de leg. Onthutst dolen burgers over straat. Spanning druipt van de smoeltjes af. In de ogen zien we paniek en ontluistering. Men hapt naar adem, hyperventileert. Reden? Vak met andijvie is leeg! 

Journaals draaiden overuren. Reporters waren messcherp: “Wat kon u nog kopen?” Zwetende redacties! Adrenaline golfde door de aderen en zorgde voor een haast niet te behappen stressreactie in de studio. Terroristische aanslag? Veel erger: lege vakken! Microfoons werden onder neuzen van winkelende voorbijgangers gedouwd. En zo konden we zittend op het puntje van de stoel horen, dat er geen bloemkool was en de knolselderij de promotie had gemaakt van ordinaire knol tot onschatbaar waardevolle curiositeit. Reporter hijgerig: “Lag er nog radijs?”

Een deskundige wilde nog zijn gelijk halen. Dus wees hij nogmaals op het noodzakelijke overlevingspakket. Met priemend vingertje: “Zeker voor twee dagen!” Kan het hysterischer? Zou dit deskundige ventje ooit gedacht hebben aan de immer gedwongen calculerende minima en voedselbank-bezoekers?

Waarom toch die overdreven paniekaanvallen? Gebrek aan écht nieuws? Lege schappen, nou én? Gaan we nu massaal dood of zo? Enkel omdat we even geen andijviestamppot kunnen eten? Liggen we straks allemaal aan het infuus, omdat de hutspot niet geleverd kan worden? Peen -en ui mentaliteit. Hakpotjes verdwenen uit de schappen. Cybercrimineel gniffelend: “U moet de groeten van Hack hebben!”

Paar dagen zonder ons dagelijkse kostje. Vervelend voor Appie natuurlijk, maar wij klanten? Lijden we nu allemaal aan de hongeroedeem en gaan we massaal kliko`s leeg schrapen? Gaan we getergd op jacht naar alternatieven? Zijn we in staat tot kleine criminaliteit om aan een winterwortel te komen? Per saldo blijkt het letterlijk én figuurlijk komkommertijd!

Natuurlijk mensen, die wél klem zitten. Bejaarden en hulpbehoevenden, die niet zo makkelijk aan voedsel kunnen komen. Die moeten geholpen worden. Doorsnee burgers moeten vooral normaal doen en niet op de intensive care belanden als het vak met peterselie leeg is.

Onnodig ons te vergelijken met uitgehongerde oorlogsgebieden. Wij wonen hier, klaar. Maar toch! De overdreven paniek omdat we éven niet kunnen kopen wat we willen. Dat we éven moeten improviseren en buiten de gebruikelijke kooklijntjes moeten opereren. Geen sperziebonen en een land is ontwricht. Allemaal zo overspannen, zo melodramatisch. Tóch een positief slot. Zeker weten. Want, wat die lege vakken ons wél vilein leerde? 

Dat we onze eigen boontjes moesten doppen!