THIJS

Probleempje. Moet een keuze maken. Ingewikkelde beslissing. Nachtje over slapen of en dat is beter, een nachtje wakker liggen en mogelijkheden afwegen.

Welke mogelijkheden? Pinokkio, Trump of een liegbeest als die geflipte Russische neptsaar? Zoek, hoe dan ook, een ziekelijke leugenaar. Figuur die de vullingen uit de kiezen liegt. Met stalen smoel en een geweten, dat bestaat uit een toxische brij.

Even verduidelijken. Welke filmrol als jokkebrok is het beste besteed aan acteur Thijs Römer? Dat weet je dan weer niet. Vind het overigens een fantastische toneelspeler. Boordevol talent met alle erfelijke kenmerken van zijn begaafde familie.

Thijs is eigenlijk geen acteur. Thijs blijkt welzijnswerker. Een bevlogen missionaris in seksuele vingervaardigheden. Soort vingervlugge Tommy Cooper. Die Thijs toch. Dat hij, ondanks zijn drukke agenda, toch altijd weer aan naastenliefde doet. Voorbeeld voor een hoop ‘bla-bla-BN’ers’.

Thijs had contact met fans. Even helder; dat waren bakvisjes van rond de 14 jaar. Grietjes die zich nog in het labiele stadium van ‘hevige verliefdheid’ voor hun idool bevonden. Poster aan de muur en opgewonden hunkerend naar de tv-serie, later die dag.

Deze meisjes zochten zelf contact met hun held Thijs. Zoals gewoonlijk tussen idool en fans. Smekend om een foto met handtekening of een knipoog bij een daadwerkelijke ontmoeting en de daaruit voortvloeiende tiener illusie, dat “hij je kent”. 

Thijs wist er wel raad mee. Hij, de zendeling van vleselijke verlangens. Hij zou de hijgerige pubers op weg helpen richting het kronkelige pad naar volwassenheid. Geweldige beurt van Thijs! Zo sociaal en inlevend. De wereld zou er heel wat beter uit zien met meer van die Thijsen.

Leeftijdsverschil was voor Thijs geen punt. Hij zag zichzelf (letterlijke woorden) als hulpverlener. Zo gaf hij de idolate fans vingertips en wees hij nog even op de clitoris (letterlijk; twee vingers gebruiken!). Dat Thijs ook nog repte over masturberen was en is in zijn ogen niets naders dan (weer letterlijk) “een vrolijk gesprek over seks”. Hij kon zich daarbij geen opwindend erotisch gevoel herinneren. 

Die Thijs toch. Zo empathisch. Hij zond ook nog foto`s op van zijn ‘blokfluit’ en speelde nog tijdens de gesprekken deuntjes óp die blokfluit. Maar, echt edelachtbare, hij had er geen seksuele bedoelingen mee. De lieverd! 

Hallo, wakker worden allemaal! Genoeg sprookjes. Dé realiteit! Thijs blijkt een eerste klas goorlap. Een maniakale viezerik. Die meisjes, op hun kwetsbaarste leeftijd, volwassen seksuele handelingen liet uitvoeren. Met het dreigement hen anders links te laten liggen. Laakbare chantage op basis van eigen decadent gedrag. Om vervolgens laf zijn eigen smeerlapperij te bagatelliseren.

Deze viespeuk is een leugenaar, een Pinokkio. Een schaamte -en gewetenloze seksuele smeerlap. Refererend aan zijn opa Piet Römer, die een heerlijke rol speelde als lorreboer in ‘Stiefbeen en zoon’, zou ik het wel weten. Wat?

Zet die goorlap maar bij het afval!