RAAR VOLKJE

Wij zijn een raar volkje. Bij interlands plaatsen volwassen mannen een Hollandse 48+ kaas op hun kanis. Qua leeftijd 65+ zijn ze zelf al extra belegen. 

Raar bleken we ook afgelopen dagen. Een nieuwe premier. Mij best, ze gaan hun gang maar. Heb al tijden geleden álle vertrouwen in politici opgezegd. 

Mag ze niet over één kam scheren. Weet dat. Toch is mijn krediet 0,0.

Het praat, belooft, slikt beloften in of liegt. Kinderachtig en te vaak incompetent. Maar…….dáár is de verse chef of gelet op de onderhandelaars, de nieuw kleuterleider. Eureka. 

Ooit een erebaan, tegenwoordig durven velen de telefoon niet op te nemen. (“Zeg, dat ik niet thuis ben!”) Bang voor dé vraag. 

Nieuwe kopman. Prima. Ken hem niet. Ooit vaag van gehoord. Dat was `t. Meer interesseert me trouwens ook niet. Doe je best, meer vind ik er niet van.

Komt hij tegenwoordig niet mee weg. Persmensen doen hun beroepsnaam alle eer aan. Ze pérsen de man volledig uit. Of ze hem in een sinaasappelcentrifuge smijten. Beetje aandrukken en dáár worden de sappige nieuwtjes er uitgeperst.

Zo kennen we nu cruciale data. Hij is gescheiden, heeft nu een vriendin. Wat moet ik met die wetenschap? Moet ik daar iets van vinden? 

Het waarom van zijn scheiding? Sloeg hij zijn ex-eega? Bonje, omdat hij nooit de kliko buiten zette? 

Was zijn ex hevig geïrriteerd? Bozig, omdat hij zei een Chineesje te gaan halen en met twee geadopteerde Chinese kindjes thuis kwam? 

Dat weten we dan weer niet. Buiten de vraag of het u maar iets interesseert. Mij niet!

Hij loopt hard. Marathons, zelfs. Kwestieus, want hardlopers zijn doodlopers. Ook súper belangrijk, hij woont in Zoetermeer, waar hij traint rond de Noord Aa. 

Dus gingen media de straat op met dé prangende vraag: “Kent u deze man?” Antwoorden lieten zich raden: “Nooit van gehoord!” 

Scoop kwam nog wel van een vrouw met aangelijnd hondje. Zij pakte gretig haar moment van glorie: “Ik laat bij de Noord Aa mijn hond uit. Misschien kwam ik hem wel eens tegen!” 

Koninklijk lintje voor deze vrouw. In de ‘Orde van de Nederlandse Prietpraat’.

Roddelen begint. Anonimiteit verdampt. Hij blijkt ziekelijk ijdel te zijn. De volgende grap gaat al rond. “Waar is Dick?” Antwoord: “Daar waar een spiegel hangt!” 

IJdelheid maakt kwetsbaar. De bode in het Torentje zal het straks achter de deur horen fluisteren: “Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de knapste chef van dit land?”

Hij kon echter ook enorm uitvallen naar ambtenaren en kreeg de bijnaam ‘Dick Donder’. We zullen het allemaal wel zien. Wordt het niks, dan schuiven we Dick zo weer aan de kant. Dan is hij verleden tijd. 

U kent de verleden tijd van schuif. Juist, ja!

Schoof!