SELFIE

Jochies van een jaar of 10 staan hunkerend de bus op te wachten. En is het niet de bus dan loeren ze naar de kleedkamerdeur. Ze houden hun mobiel in de aanslag. Daar komt ie!

Begrijp dit goed. Jezelf vereeuwigen met de ster of loopjongens van die vedette. Zo`n beeld wordt gekoesterd. Zeker als dit lijdend voorwerp ook nog meewerkend voorwerp blijkt te zijn en geroutineerd amicaal zijn arm om de smalle tienerschouder legt.

Met zo`n foto scoor je. Spot ik? Nee! Heb in een doos op zolder nog foto`s van mijzelf. Als jonkie met Cruijff, Gianni Rivera, Lodetti en Pierino Prati, die even daarvoor Ajax de nek omdraaide met een hattrick in de finale tegen Milaan.

Begrijp prima, dat jeugd zo`n aandenken thuis in een lijstje zet. Herinnering aan jóuw ontmoeting met die haast onbereikbare vedette. 

In mijn jeugd tikte dat nog harder aan. Je kende sterren slechts van zwart-wit televisie. Als je die live kon zien was dat een soort wereldwonder. Tijd, zonder de huidige internetwereld met al zijn mogelijkheden. Niets is mij vreemd, maar u kent mij, er volgt een “maar”. 

Wat ik ábsoluut niet begrijp is een selfie, met bijvoorbeeld een BN-er, maken als volwassene. Snap ik voor geen 1 procent. Zie meerderjarigen van pakweg 50 plus en hoger zich voordringen om met een politicus op de foto te gaan. Volwassene, dus.

Wát is het doel van zo`n selfie? Om op je werk te pronken van “kijk mij `s”? Voor mij letterlijk onbegrijpelijk. Selfie met een flyerende partijbons. Je opdringen en er met je mobiel voorspringen. Nogmaals, als oudere met volgroeide hersenen. Hoezo, dan? Waarom?

Scoren op een oersaaie verjaardag? Laat je dan je mobiel rondgaan? Is zo`n selfie statusverhogend binnen de familiekring? Geen idee. Zie me op mijn leeftijd al gaan naar, pak `m beet, Rob Jetten, Youp of Dilan Yesilgöz. Smekend om een selfie. Mijn hemel. 

Toch zie ik op tv hordes volwassenen richting BN-ers schuiven. Waarom? Wat doe je met dat selfie? Laten afdrukken om je schoorsteenmantel of bureau mee op te vrolijken? Weet het niet, zou me als volwassene rot schamen, dat staat.

Brengt me nog even op een ander portret. Val maar meteen met de deur in huis. Zijn ze nou ondertussen helemaal belazerd aan het worden? Vraag het u maar even. Is ons land zo zwaar vergiftigd? 

Zijn we dan écht helemaal van het padje af en dolende? Nu mag een ludiek eerbetoon aan EK `88 weer niet. Godsamme, wat een ziekelijk gezeur en gezanik van mentaal gestoorden.

Ludiek verkleed als “rasta Ruud Gullit”, want daar gaat het om. Dat portret. Natuurlijk wéér racistisch. Krijg er kostmisselijk het lazarus van. Laat lekker gaan, is grappig bedoeld. 

Heeft niets te maken met slavernij of het hutje van oom Tom. Donder op, zég! Door deze huilebalken stroomt geen bloed, maar azijn, schoonmaakazijn. Schoonmaakazijn? Ja!

Om al het aangebrachte zwart uit te poetsen!