DWAAS

Dwaas! Patjepeeër Trump weet oorzaak vliegtuigongeluk. Terwijl de brokstukken half boven water nasmeulen, de lijken nog geborgen moeten worden, de zwarte dozen -overigens oranje- nog niet zijn gevonden en het onderzoek moet nog moet beginnen, heeft hij zijn oordeel klaar. Trump maakt absurd misbruik: “Vorige presidenten hebben verkeerde incapabele mensen bij de verkeersleiding neergepoot”. Over de lichamen van dodelijke slachtoffers en verdriet nabestaanden politiek gewin halen. Man is opgebouwd uit kots!

Dwaas! Huidige generatie kinderen hebben bel-angst. Ach, jeetje. Deskundigen leuteren over de oorzaak. Citaat: “Angst voor het onbekende, die de beldrempel te hoog maakt. Bellen is té direct en de jeugd heeft het gevoel geen controle te hebben over het gesprek!” 

Word er zwaar cynisch van. Mondige jeugd roert overal het mondje. Hebben altijd de mening klaar. Geeft niets, maar ga nou niet lopen pruilen als je een keer moet bellen. Natuurlijk kruipen uit alle hoeken en gaten hijgende deskundigen tevoorschijn. Alwetende experts, dé onuitroeibare kwaal, waar tegen helaas geen vaccinatie bestaat. 

Er zijn ouders, die hun kind dwingen om de huisarts te bellen. Ook ouders, die hun telg laten proef-bellen. (…) Complete idioterie. Gaan ze naast hun kind zitten en laten met hun duim omhoog zien, dat hun telg “het goed doet”. Ben je zestien jaar: “Goed gedaan, lieverd! Kusje”

Meer kul? Veel middelbare scholen gebruiken via internet “Magister”. Platform, waar gegevens op staan over wel en wee leerlingen. Cijfers, absentie, agenda, huiswerk. Natuurlijk zijn daar weer protesten tegen. Vanuit de kant van leerlingen.

Die zien natuurlijk liever niet, dat hun ouders die onvoldoende voor wiskunde ontdekken. Ze te laat kwamen of huiswerk wéér waren vergeten te maken. Leerkracht uit Zeist heeft zich opgeworpen als de softe hoeder van zijn leerlingen: “Weg met die controle!” Kortzichtige sukkel!

Ben gepokt en gemazeld in het onderwijs. Niemand maakt mij iets wijs. Tuurlijk is mogelijke dagelijkse controle van ouders niet wenselijk in de optiek van kinderen. Er bestaat ook een andere onderbelichte kant. Jarenlang gaat ons onderwijs met grote stappen achteruit. Kennisniveau daalt tegenover veel vergelijkbare landen.

Talrijke scholen hebben een schrijnend leerkrachten tekort. Huidige leerlingen zijn niet zelden de dupe. Gebrek aan lesuren, “vreemde vervangers”, die de groep dan maar even bezig houden en vooral een hevig haperende leerstof continuïteit.

Ouders blijven verantwoordelijk voor hun kind. Plat gesteld, moeten zij daar behoorlijk veel lesgeld voor betalen. Het is in deze roerige onderwijstijd, met al deze hiaten, dan ook zeer begrijpelijk, dat ouders zicht willen houden op schoolresultaten. Misschien ongemakkelijk voor hun kroost, het kan heel veel narigheid op tijd voorkomen.
Ouders moeten daarbij géén spijkers op laag water gaan zoeken. Kind voldoende vrijheid geven. Hun interesse passen en meten, maar toch voldoende weten. Het is namelijk storend voor ouders als ze na pakweg 4 maanden op het rapport zien, dat er van alles mis is. Hoe ik dat dan noem?

Dwaas!