HIEP, HIEP?

Wij kennen oer-Hollandse tradities. Traditie staat voor gewoonte en overlevering. Sommige tradities sterven uit. Mijn vrouw en ik rookten nooit. Toch stond er in 1975 een pot met sigaretten op tafel. Met aansteker. Voor bezoek.

Vuurwerk, Zwarte Piet en tollen. Noem maar wat. Enkele discutabel en gedirigeerd naar de exit. Moeder -en Vaderdag. Werd bij ons nooit één seconde aan besteed. Slechts toen onze kinderen op de kleuterschool zaten, liep ik rond met een foeilelijke papieren stropdas.

Waarom tradities verwateren? Ontwikkelingen in onze samenleving, voortschrijdend inzicht en het hectische levenstempo, waarbij we nauwelijks tijd vinden om tradities te omarmen. 

Begin schooljaar. Gehannes - óók traditie- over traditionele basisschooltraktaties. Aangewakkerd door type ouders, die zelfs in snoep een complot zien tussen tandartsen en beugelbekbeul. Snap, dat je kinderen niet vol moet stouwen met ‘suikergoed en marsepein’. Ben niet achterlijk. 

De realiteit? Gemiddelde klas bestaat uit 25 à 30 leerlingen. Dus maximaal 30 traktaties per schooljaar. En heus niet uitsluitend suikerzoet snoep. Er zijn eindeloos veel traktatiemogelijkheden. 

Waarom dit hoogtepunt voor basisschoolkinderen afpakken of veranderen? Mooiste kleren aan, feestmuts, voor de klas staan tijdens het zingen en uitdelen. Nóg een knaller. Klassen rond met twee uitgekozen chaperonnes. Klapstuk voor jarigen. Zeker voor kinderen, waarvan ouders nimmer de financiële mogelijkheid hebben om hun kinderen te verrassen met vakanties of een duur pretpark.

Bij welk kind zijn deze traktaties funest voor gebit of ander fysiek onheil? Buiten diabetici en allergieën bij helemaal niemand. Die paar ‘stoute’ traktaties hebben totáál geen invloed op het gestel van kleine kinderen. Thuis serieus tanden leren poetsen en klaar.

Weet, dat het allemaal niet zo simpel meer is. Te veel ouders maakten er een principezaak van. Nog mooier, verrassender. Nog meer ‘kijk ons eens kek bezig zijn’. Simpele traktaties werden prestigieuze bouwwerken. Een stille competitie tussen ouders. Daarbij heeft dus niet iedere ouder het budget om te shinen. Dan wordt trakteren meer een last dan een feestelijk hoogtepunt voor jarigen. Simpel was uit, uiterlijk vertoon in. Gevulde Jamin snoepboxen met lekkers, Haribo Kindermix en zelfs rijkelijk gevulde zakjes met een thema. (..) Hoogtepunt voor basisschoolkinderen werd verdrongen door secundaire invloeden. Het doorgeslagen gezondheidsideaal. Letterlijk komkommertijd, hoe toepasselijk. Tevens de onbegrensde drang van een aantal ouders om de weegschaal van traktaties te laten doorslaan naar uiterlijk vertoon.

Snap, dat er maatschappelijk aandacht is voor obesitas. Terecht! Dit verdient bij iedereen en zeker de ouders van (jonge) kinderen volle aandacht. Maar om nou gangbare pleziertjes van de kleintjes te schrappen is doorgeslagen waanzin. Ouders die zo overspannen ageren geven zichzelf eigenlijk een brevet van opvoedkundig onvermogen. Als zij thuis het eetpatroon van hun kinderen op verantwoordelijke wijze naleven en consequent periodiek de tandarts bezoeken, zijn die paar schooltraktaties peanuts. Wat ze dus pertinent niet moeten doen?

Het pleziertje van hun
kroost afsnoepen.