John van Rijswijk was 41 jaar assistent-elftalleider RKAVV 1

Leidschendam - Eerder dit jaar zwaaide John van Rijswijk (58) na 41 jaar af als assistent-elftalleider van de 4e Divisionist RKAVV. Bij zijn moeder aan de eettafel vertelt hij er over.

Door Alexander Wagener

John weet nog goed hoe het allemaal begon. “Ik bracht begin jaren ‘80 al het clubblad AHOI rond. Ook bij de schoenen- en sportwinkel van Theo van der Voort op het Damplein. Toen ik daar een keer AHOI kwamen brengen was Jan Nap in de zaak. Hij vertelde dat RKAVV 1 er op de zondag nog iemand bij wilde hebben als assistent-elftalleider. Iemand voor het rondbrengen van de thee en zo. Ik zei ‘Jan dat is goed’. Mijn vader Leo was al grensrechter van RKAVV 2.” John begon toen Rob Wijnstok nog hoofdtrainer was. Zelf weet hij zich ook nog andere hoofdtrainers te herinneren. “Ferry Nijhuis, Paul Driessen, Joop Korevaar, Robin Knoester, ik ben even de volgorde kwijt.” 

Het zijn er veel; óók Cees Pouwiel, Peter van der Zwan/Rob Kiebert (a.i.), Rob Kiebert, Jos van der Helm, Peter Klomp (1e periode), Bas Steffens, Robin Knoester (dus) en Maurizio Ceccucci maakte hij mee. “Hoogtepunt was het kampioenschap in de 1e Klasse onder leiding van Bas Steffens in 2015! In dat seizoen speelden we ook de halve finale in het landelijk bekertoernooi uit bij IJsselmeervogels in Spakenburg, maar die verloren we.” Hij maakte ook veel spelers mee. “De beste voetballer die ik heb meegemaakt was Mark de Leede, maar Remco Overdevest is ook al jaren een topper. Na een mindere periode is hij weer aardig op dreef gekomen. En de beste trainer was Bas Steffens. Hij heeft hier nog steeds veel vrienden, is een persoonlijkheid en heel menselijk. Hij had aandacht voor iedereen. Ook voor mij! Dat zeg ik zonder andere trainers tekort te doen natuurlijk.”

Zijn werk als assistent-elftalleider was heel divers. “Ik was er alleen op wedstrijddagen en vaak als eerste op het sportpark voor uit- en thuiswedstrijden. Ik legde met anderen, de laatste jaren met Jonas Bloemen en Peter Haneveld, de wedstrijdkleding klaar. En ik ontving de Pupil van de Week. Die nam ik mee naar de kleedkamer voordat de trainer zijn wedstrijdpraatje hield. En als er een bal over de hekken geschoten was ging ik die bij thuiswedstrijden ophalen. Ik denk dat ik dat wel meer dan 1000 keer heb gedaan, maar ik ging niet het dak op. Dat vind ik te eng. Net voor de rust haalde ik de schaal met sinaasappelschijven bij de keukenploeg op en zette die in de kleedkamer, maar dat deden we de laatste jaren niet meer. Ook bracht ik uiteraard de thee bij onze ploeg en de uitploeg. Na de wedstrijd raapte ik de kleding bij elkaar om naar het washok te brengen. Bij een nederlaag waren de spelers meestal niet zo netjes. Ik deed het niet alleen maar met collega-elftalleiders. Jan van der Zalm, Siem van Brecht, Hans van der Helm, Marco Bouten en Cees Havik mag ik niet vergeten te noemen.” 

Middels een open brief op de clubwebsite kondigde John aan per 1 maart te stoppen. “Het werd me allemaal om gezondheidsredenen te veel. Ik ben wat kortademig geworden. In september kreeg te horen dat het een lichte vorm van astma is. Ik woon in de buurt van mijn 89-jarige moeder die ik help en ondersteun in het huishouden en de tuin. Ik werk bij Den Haag Werkt, onderdeel van de Haeghe Groep waar ik al jaren werk, en ik heb ook nog een eigen huishouden. Ik on het niet meer bolwerken.”

Leo (inmiddels overleden) en Len van Rijswijk kijken vanuit het sponsorhome van RKAVV naar de wedstrijd (foto: Jelle Abma).

John kreeg op de afscheidsavond van het vorig seizoen een ingelijst wedstrijdshirt met opdruk en nam zelf ook nog het woord. “Dat deed ik iedere afsluiting van het seizoen. Dan las ik iets van wat ik zelf op papier had gezet voor.” Maar vrijwel iedere thuiswedstrijd van RKAVV 1 komt hij nog kijken. “Ik regel op de woensdag al een regiotaxi en kom dan met mijn moeder naar RKAVV. We zitten boven in het sponsorhome door het raam naar het voetballen te kijken, zoals mijn vader dat met haar deed. Hij overleed 6 jaar geleden. Ik ga ook wel eens rondlopen om langs de lijn te staan of om op de tribune te zitten. Iedereen kent mij. Weet je wat mij overkwam? Ik stond vorige langs de lijn naar RKAVV-Feyenoord te kijken toen er een bal over de hekken werd geschopt. Ik dacht meteen dat ik de bal moest gaan halen maar dat hoeft natuurlijk niet meer! Ik wil iedereen bedanken met wie ik heb samengewerkt. Het was een mooie tijd en ik blijf naar de club komen. Tot ziens!”