Wie is...Cees Siermann?

Leidschendam - Cees Siermann is een geboren Amsterdammer, maar al langere tijd woonachtig in de regio. Tien jaar geleden kwam hij met zijn partner in Leidschendam wonen. Hij betrok een klassieke woning aan de Koningin Julianaweg in Leidschendam.

Sinds een jaar of zes is Siermann bestuurslid van de Vereniging Erfgoed Leidschendam. Als betrekkelijk 'nieuwe' Leidschendammer kwam hij bij deze vereniging terecht door een artikel in de krant over Villa Buitenlust aan de Koningin Julianaweg, vlakbij zijn eigen woning. Erfgoed Leidschendam wilde het pand graag op de gemeentelijke monumentenlijst, maar de gemeente wilde daar niet aan. "Toen heb ik de ledenvergadering van de vereniging bijgewoond en heb ik me daar bij aangesloten. Al vrij snel kwam ik ook in het bestuur terecht."

Ziekmakend
"Ik heb altijd al een zwak voor geschiedenis", vervolgt de 48-jarige communicatieadviseur, met zijn eigen PR bureau in Gouda. "Ik heb ook een portret van Willem van Oranje in mijn huiskamer hangen en de 80-jarige oorlog heeft mij altijd geïntrigeerd. Ik heb verder een liefde voor oude panden. Oude panden hebben een rol gespeeld in de geschiedenis en in het geheugen van mensen. Je kunt ze maar één keer slopen. Ik vind het een ziekmakende gedachte dat een gebouw zomaar wordt gesloopt omwille van de kosten. Dat je eigenlijk zomaar een stukje uit de geschiedenis snijdt. Daarom ben ik van mening dat je tot het uiterste moet gaan om cultureel-historisch erfgoed te behouden en dat zouden meer mensen moeten hebben. Tot op zekere hoogte uiteraard; er moet wel ruimte zijn voor vernieuwing."

Buitenlust
Maar om op Villa Buitenlust terug te komen: De gemeente was er niet zo happig op om het pand op de monumentenlijst te zetten. "Ja", schampert Siermann. "Het pand was in gebruik als gemeentekantoor en om het te laten voldoen aan alle eisen en wensen van een kantoor, zijn veel monumentale onderdelen gesloopt. Dus eerst hak je alles uit een monumentaal pand en dan zeg je dat het niet monumentaal meer is." Er was zelfs sprake van dat het zou worden gesloopt voor uitbreiding van het stadskantoor. Zover is het echter niet gekomen en het pand staat nu leeg. "Wel hebben wij er als Vereniging Erfgoed Leidschendam een informatiebordje bij gezet, aan de overkant, want op het pand zelf mocht niet van de gemeente." Behoudens een enkel verschil van inzicht, is de band van Erfgoed Leidschendam met de gemeente overigens heel goed en is Siermann best optimistisch over het huidige gemeentelijk beleid.

Pop-uptentoonstelling
Erfgoed Belang bezit een historische collectie Veur-Stompwijk (Hicovest), die regelmatig wordt gebruikt voor tentoonstellingen, zoals waarschijnlijk binnenkort op de zolder van Museum Swaensteyn aan de Herenstraat in Voorburg. "En sinds kort hebben we ook een zogenaamde pop-uptentoonstelling in een leegstaand winkelpand in Leidsenhage. Daar staan panelen met informatie over Leidschendam in de Tweede Wereldoorlog naar aanleiding van 70 jaar bevrijding. Bijvoorbeeld foto's van onderduikers die levend zijn teruggekeerd en bij een huis in Leidschendam poseren, waar zij onderdoken hebben gezeten. Deze tentoonstelling wordt in september overigens officieel geopend. Zo'n pop-uptentoonstelling, maar dan over de gehele geschiedenis van Leidschendam, de sluis, de oude overtoom en de landscheiding, wordt binnenkort waarschijnlijk ingericht in een leegstaand winkelpand in het Damcentrum."

Zelf vindt Siermann het sluisgebied het mooiste stukje van Leidschendam. "Dat is tenslotte de bakermat van Leidschendam", meent hij. Hij was dan ook betrokken bij de totstandkoming van beeldengroep De Damwachters. Verder vindt hij het een mooi gezicht als hij op de Koningin Julianaweg voor zijn huis staat en naar het noorden kijkt. "Het beeld van die kaarsrechte rij platanen en hoe de zon door de bladeren speelt is prachtig. Het is een van de oudste lanen van Leidschendam. Ik heb het sowieso ontzettend naar mijn zin in het Raadhuiswartier."