18 MAART

Stempas ontvangen. (“Mijn stem?” “Ik pas!”) Flauw, klopt! Gemeenteraadsverkiezingen! 4 jaren voorbij. Tijd vloog, zegt men. Flauwekul. Vier jaren blijven vier jaren. Men bedoelt, gevoelsmatig.

Partijen, 10 alhier, ontwaken. Met papieren folders die niemand leest en waarvoor menige boomp werd gekapt. Tikkie zonde. Balpen, sleutelhangertje, stickers en meer ‘AliExpress’-lokkertjes. Klassieke folkloristische happening.

Heeft altijd iets vreemds. Je krijgt folders in je handen gedrukt met partij informatie. Wat dus de plannen zijn en waarvoor ze staan. Willen ze ook nog wel even mondeling toelichten. Zinvol?

Zij en wij weten natuurlijk helemáál niet, wat daarvan uitkomt. Vage toekomst-bla-bla. Er moet samenwerking volgen, coalities smeden, consensus zoeken. Dat is water in de (folder) wijn doen, geven en nemen. Zo kunnen die lokale politieke straatventers zoveel beweren. Het blijven mistige beloftes gebaseerd op hoop en God zegen de greep-wensen.

Wat is wél effectief zinvol? Terugkijken, dát dus. Net een sollicitatie. Vraag je ook eerst referenties op. Wat kregen partijen eigenlijk voor elkaar na hun hijgerige beloftes van 4 jaren terug? Wat is er vanuit hun toenmalige folders werkelijk verwezenlijkt? 

Dát zijn getuigenissen, die er toe doen en niet de fraai gepolijste folders, gelikte straatposters met opgepoetste AI-koppies en ingestudeerde oneliners.

Het was niet allemaal kommer en kwel. Dat zou oneerlijk zijn. We mogen niet de houding aannemen van ‘de beste stuurlui staan aan wal’. Lokale politici namen hun verantwoordelijkheid op het moment, dat ze zich verkiesbaar stelden. Dat is, zeer gemeend, te prijzen. Absoluut!

Maar de eerlijkheid gebiedt ons óók om na te gaan óf ze die verantwoordelijkheid écht namen en bekwaam genoeg bleken om de hen opgedragen taken voldoende te hebben opgepakt. Folderbeloftes voor de toekomst zijn onvoorspelbaar, de min/plus resultaten van de afgelopen 4 jaren zijn dat zeker niet. Dus?

Er ging genoeg goed. Zo eerlijk moet je ook zijn. Helaas bleven er nog zwaarwegende heikele punten over. Een herhaling, weet het. Maar dát zijn de consequenties bij verkiezingen. Geen partij kon de door henzelf (keuze Mall) veroorzaakte verkeerschaos ook maar enigszins oplossen. Het had vier jaren zijn weerslag op het humeur van ons burgers. 

Beloofde oplossingen, die niets opleverden. Openlijk gelieg en vage amateuristische beloftes. Per saldo ís en blijft het een onoplosbare verkeersknoop. Verkeerde doelgroep moet nu parkeergeld betalen in plaats van vastgoedmiljonairs. Wat staat dáár over in de partijfolders? En over de file-luchtvervuiling? Daarbij, nog partijnieuws over die €12,50 voor ophalen grof vuil en de troep die daardoor zeker volgt? Huidige sfeer onder burgers? Cynisme en onverschilligheid. Dodelijke mix voor politiek!

Binnenkort overvallen ze ons weer. Met popiejopie beloftes en oor in, oor uit prietpraat! Niets is nog zeker, lokpraatjes op drijfzand. Voor allen tenslotte nog wel een toepasselijke spreuk. Partijleuteraartjes en ú, doe er wat nuttigs mee!

‘De beste manier om de toekomst te voorspellen, is door het recente verleden te bestuderen’