EXCUSES

Ooit schreef ik over het woord “trots”. Werd en wordt te pas en te onpas misbruikt. Miljoenen euro`s verdienende profvoetballers hoorden op tv van hun trainer, dat hij trots op het team was. Aanvoerder sloot zich daarbij slaafs aan: ”Trots op de jongens!”

Klinkklare onzin. Mag je voor dat buitenproportionele bedrag en alle bijbehorende faciliteiten (auto van de sponsor enz. enz.) iets leveren? Dé onomkeerbare teloorgang van trots en zijn werkelijke betekenis. Alsof de schooldirecteur na een wiskundeles tegen docent zegt: “Trots op je, Ger!”

Nu alweer een woord, dat bezig is aan een onstuitbare opgang. Geen dag voorbij of daar is ie weer. Zal u niet in spanning houden. Bedoel ‘excuses’. Er worden tegenwoordig meer excuses gemaakt dan er problemen zijn.

Excuses maken gaat bij velen makkelijker dan ademhalen. Wordt ermee dood gegooid. En dan verliezen oprechte excuses alle oorspronkelijke waarden. Zeg maar sorry, dan ben je er vanaf. Het is de gemakzuchtigste manier van iemand om zich pseudo legaal vrij te pleiten.

Je kunt ook oprécht excuses maken. Gaan echter vaak verloren door het misbruik van de werkelijke betekenis. (Puber tegen ouders: “Jaaaaha, sorry! Mag ik nu wel naar feest?”) Verschillende kabinetten hebben er ook een handje van. Na jaren gesteggel, vertraging en uitstellen stijgen water en publieke opinie tot aan de lippen. Dus klinkt plots: “De regering biedt oprechte excuses aan!” Altijd het wrange gevoel, dat ze slechts een goede indruk willen maken. Precies dát!

Brengt me op de politiek in Leidschendam-Voorburg. Die is ondertussen een aardig zooitje aan het worden. Zal wel weer ontkend worden, maar feiten over onenigheid liegen niet. Er zijn ondertussen ook verschillende gekozen raadsleden opgestapt. Om voor hen motiverende redenen, waar wij niet over hebben te oordelen.

Maar er is ook sprake van kinnesinne en irritatie. Zat er godzijdank niet daadwerkelijk bij en moet dus oordelen als buitenstaander, als kiezer. En dát beeld is ontluisterend. Leidschendam-Voorburg is ongeveer de laatste gemeente zonder nieuw stadsbestuur. Daar gelden dus geen excuses voor om bij het onderwerp van deze column te blijven. Wel diepe schaamte!

Nu is er weer een PRO-vrouwtje de fractie uitgetrapt. Ze is geschokt, want het was een onverwachte klap. Ze rept zelfs over een grote klap. Ondertussen moeten wij als kiezers dit allemaal gelaten aanzien. Volwassen mensen, die onmachtig zijn om over hun eigen grenzen en gelijk heen te stappen. Onwrikbaar vastgeroest aan hun standpunt. WD 40 douche misschien?

Hier zouden excuses op hun plaats zijn. Voor getreuzel en geneuzel. Voor het hakken in het zand zetten en de starheid om tot aanvaardbare oplossingen te komen, zodat er eindelijk daadwerkelijk geregeerd kan worden. Problemen genoeg in onze gemeente of moet ik die even opdreunen?

Allemaal belabberde onkunde. Hopelijk bent u het met mij eens. Zo niet dan rest mij slechts één mogelijkheid. 

Welke?

Het aanbieden van mijn excuses!