“Kinderen iets meegeven waar ze hun leven lang iets aan hebben!”

Leidschendam-Voorburg - Gehandicapten worden in hun dagelijks leven te vaak geconfronteerd met onnodige obstakels. Bijvoorbeeld deelscooters op de stoep, afvalcontainers die in de weg staan en losse stoeptegels. Veel mensen beseffen niet hoe eenvoudig zulke problemen zijn te voorkomen. Daarom voert het Platform Gehandicapten Leidschendam-Voorburg (PGLV) de bewustwordingscampagne ‘Geef ons Ruimte. Bedankt!’ Elke maand belichten we een knelpunt en laten we zien hoe mensen deze knelpunten kunnen oplossen, maar beter nog kunnen voorkomen. 

Door: Willem Bertels

Vrijwilligers vormen de ruggengraat van het Platform Gehandicapten. Zij laten niet gehandicapte medemensen ervaren hoe het is om gehandicapt te zijn. Het idee is dat ze daardoor, zowel in hun werk als privé, automatisch rekening houden met gehandicapten. Ditmaal zetten we Sjoerd Faber in het zonnetje. Sjoerd is vanaf zijn geboorte spastisch. Zijn spierspanning is veel te hoog, waardoor hij zich moeilijk beweegt en haperend spreekt. Hij woont in Wassenaar. 

Ik stel me zo voor dat mensen jou met enige schroom benaderen. Omdat je langzaam praat lijkt het of je steeds naar woorden zoekt. 

“Weet je wat het is? Omdat ik moeilijk praat, lijkt of ik niet helemaal goed snik ben. Ik kan me wel voorstellen dat mensen dat denken. Maar mijn kaakspieren en tong doen gewoon niet wat ik wil. Ze leiden een eigen leven. Dat heb ik inmiddels leren accepteren. Ik ben me ervan bewust dat ik nu eenmaal anders dan ben de doorsneemens. Daardoor kan ik mijn gesprekspartners de ruimte bieden om aan me te wennen. En eerlijk gezegd, ik vind die aanvangsspanning wel leuk!”

Wat doe je zoal doordeweeks?

“Ik heb geen betaald werk. Ik heb twee keer in een re-integratietraject gezeten: toen ik 20 jaar was en een jaar of zes geleden. Helaas was geen van beide keren een succes. De tweede keer dacht mijn consulent dat ik wel vakken kon vullen. Ik heb het serieus geprobeerd, maar ik trok het gewoon niet. Ik zou heel graag met kinderen willen werken. Na de lagere school heb ik dan ook geprobeerd MBO Sociaal Pedagogisch Werk te doen, maar dat is ook op niets uitgelopen. En dus heb ik nu een WAJONG-uitkering.”

Maar verder doe je niks?

“Nee, natuurlijk niet. Ik ga drie tot vier keer per week naar de sportschool. Daar doe ik aan cardio en krachttraining. Ik moet mijn lichaam namelijk in conditie houden. Daarnaast zit ik op rolstoelrugby. Zaterdags rijd ik met een teamgenoot naar Amsterdam. En dan ga ik ook nog regelmatig naar De Bonte Bouwplaats in Delft. Daar zit een LEGO-club met maar liefst anderhalf miljoen legoblokjes. Dat heeft me geïnspireerd om in Wassenaar ook zoiets te organiseren. Samen bouwen met LEGO is heel inspirerend!”

“Wat ik ook superleuk vind, is mijn werk voor het Platform. Elke maand laten we met een aantal vrijwilligers basisschoolleerlingen van groep 8 ervaren hoe het is om gehandicapt te zijn. Ik verzorg daarbij de workshop ‘Ontspannen met Pebbles’. Pebbles zijn een soort computermuizen. De leerlingen houden in elke hand zo’n muis vast die hen via trillingen laat voelen of je je ontspant. Dat intrigeert die kinderen enorm en dáár krijg ik een kick van. Ik vind het ontzettend fijn dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen aan de samenleving.”

Wilt u ook graag iets betekenen voor de samenleving? PGLV zoekt mensen (met of zonder handicap) voor diverse inspirerende taken. Kijk op platformgehandicaptenlv.nl/word-vrijwilliger/.