Fontein voor De Werve

Voorburg - Ooit stond de weelderige marmeren fontein die nu Park de Werve verfraait, op het landgoed Heeswijk. Toen Heeswijk ter ziele ging moest de fontein een andere bestemming krijgen. De ogen vielen op Park de Werve. De beste plek in Voorburg waar de fontein een doorstart kon beleven. 

Door F.J.A.M. van der Helm

De imposante fontein op landgoed Heeswijk was een statige schepping van de Friese beeldhouwer Pier Pander (1864-1919). Deze kunstenaar was weliswaar in Drachten geboren, doch bracht een groot deel van zijn leven door in Rome en Nice. De familie Hekmeijer, de toenmalige bewoners van Heeswijk, vroegen Pander de degelijke, robuuste fontein te maken. Mevrouw Hekmeijer verbood echter aansluiting van de fontein op het waterleidingnet, waardoor hij nooit gespoten heeft op Heeswijk.

Omdat er in 1954 in het nieuwe stratenplan geen plaats meer was voor de fontein, moest deze worden verplaatst naar Park de Werve. Daartoe werd – naar goed vaderlands gebruik- een speciale commissie in het leven geroepen, onder leiding van wethouder mr. Jonkergouw. De vraag was of de fontein ging spuiten en of er voor verlichting gezorgd kon worden. De ambtenaren haalden ingenieursbureau Fehres uit Heemstede erbij om zich te laten adviseren. 

Tekeningen en mogelijkheden werden grondig onderzocht met uiteindelijke resultaat van de commissie: geen schijnwerperverlichting, wel een sproei-inrichting. En passant bedroegen de verhuiskosten 2.450 gulden, waarbij de gemeente aantekende ‘dat de fontein geen al te grote kunsthistorische waarde is toe te kennen’. Doch spuitinrichting én verlichting zouden het object wel aanzienlijk in waarde doen stijgen. De gemeente besliste in 1954 echter anders.

Beperkt sproeien

In 1956 kwam eindelijk de sproeikop op de fontein, doch het gebruik werd wel streng beperkt: alleen gedurende de zomermaanden op de zondag van 14.00 tot 18.00 uur. De sproeikop werd iedere keer bij aanvang van het spuiten aangebracht en na afloop weer verwijderd. In 1957 werd er besloten om niet te spuiten om verspilling van drinkwater tegen te gaan. In 1958 werd dat rijkelijk gecompenseerd door te spuiten op zon- en feestdagen en in de maanden mei tot en met september van 14.00 tot 18.00 uur. In 1959 klaagde wethouder Crevecoeur dat de fontein meestentijds buiten gebruik stond. In datzelfde jaar werd de fontein voorzien van een pomp waardoor er van 1 april tot 1 november dagelijks gespoten werd van 08.00 tot 20.00 uur. 

Maar in 1967 volgde een ommekeer in de vorm van een investering van zo’n 4000 gulden voor een inventieve pomp die het opgevangen water liet circuleren. De jaarlijkse waterrekening van 1150 gulden werd uitgespaard en er ging praktisch geen drinkwater meer verloren, alleen enig verlies veroorzaakt weggewaaid water. Milieubewust wordt er in 1967 gekozen voor waterbesparing en het wegvallen van bedieningskosten om sproeikoppen te vervangen. Alles geheel automatisch en iedereen tevreden!

Reacties naar helmhuis@ziggo.nl.