RKAVV’s Robin Steffens aanvoerder in en buiten het voetbalveld

Leidschendam-Voorburg - Zijn moeder Marina zaalvoetbalde bij zvv Gymnova, zijn vader en voormalig RKAVV-voorzitter Henry voetbalde in zijn jeugd bij DEVJO (voorloper Forum Sport), zijn broertje Bennie keepte bij RKAVV (óók in de selectie!) en voetbalt nu in Forum Sport 6. 

Alleen zijn zus Mandy voetbalde niet, maar dat compenseert haar man Sander Willemse al jaren ruimschoots, nu bij de overige senioren van RKAVV, waar hij ook sinds kort bestuurslid van is. Niet zo gek dus dat Robin Steffens (34) ook ging voetballen. En hoe! Eind 2010 debuteerde hij in RKAVV 1. En vrijwel onafgebroken doet hij dat nog steeds.

“En dan vergeet je nog dat mijn oom Bas bij DEVJO voetbalde voordat hij naar de landelijke jeugd van FC Den Haag ging, later in de Eredivisie speelde en weer later bij onder anderen SV Voorburg (voorloper Forum Sport) en Tonegido voetbalde. Hij is ook al weer heel lang trainer. En mijn neef Bas(je) keepte bij RKAVV in de jeugd voordat hij stopte met voetballen.” 

RKAVV-mensen
Uit bovenstaande kan ook worden afgeleid dat Robin uit een RKAVV-gezin van echte clubmensen komt. “Mijn vader is nog lid van de sponsorcommissie en grillt hamburgers en worsten tijdens grote evenementen, zoals op de laatste zaterdag van het vorig seizoen toen de finales van het Haaglanden Voetbal Toernooi bij ons werden gespeeld. Mijn moeder is de drijvende kracht achter de maandelijkse BuurtResto. Ze bedenkt en bereidt de eerste dinsdag van de maand met onder anderen haar zus Petra Huntman, haar schoonzus Shirley, de vrouw van Bas, en vele anderen een 3-gangen diner. Mandy, Bennie en ik hielpen en helpen ook met van alles mee. Met bardiensten bijvoorbeeld.” Robin hecht er waarde aan om dit te laten vermelden, want hij is er trots op. “En ook op al die andere vrijwilligers natuurlijk. De club kan niet zonder ze.”

Broers Bennie & Robin Steffens draaiden bardienst tijdens de tweejaarlijkse RKAVV KerstVeiling half december 2024 (archieffoto: AW). 

Dat Robin ging voetballen lag dus compleet voor de hand. “Voetbal is me zeker met de paplepel ingegoten. De hele familie heeft er affectie mee. Ik was 4 jaar toen ik met voetballen bij RKAVV begon en heb eigenlijk altijd in de hoogste teams van de verschillende leeftijdscategorieën gespeeld. We speelden met de jeugd vrijwel altijd Landelijke 3e Divisie toen.” 

Zijn voetbaltalent bleef niet onopgemerkt. “Ik ben In de jeugd meerdere keren door profclubs gescout. Ik ben op stages bij ADO Den Haag, Ajax en Feyenoord geweest en heb daar ook oefenwedstrijden gespeeld. Uiteindelijk viel ik aan het einde van die stages steeds af. Ik had toentertijd denk ik wat ‘brutaler’ moeten zijn als ik wat verder had willen komen. Dat lag toen niet zo in mijn aard.” 

Robin Steffens in de zomer van 2012 tijdens een beachvoetbaltoernooi in het beachstadion op Scheveningen (archieffoto: AW).
Hij maakte wel meerdere jeugdkampioenschappen mee. “In de E-jeugd werden we zelfs Nederlands Kampioen Straatvoetbal. De finaledag was op de Dam in Amsterdam, wat echt een onwijs gave ervaring was. Ik ben eigenlijk altijd middenvelder geweest en stond altijd op ‘10’; spelverdeler en aanvallende middenvelder.” Voordat hij op zondag 21 november 2010 op 19-jarige leeftijd zijn debuut in RKAVV 1 thuis tegen SJC (2-0) maakte had hij al meerdere wedstrijden in het 2e elftal gespeeld. “Het was mijn eerste seniorenseizoen. Ik ben sinds mijn debuut tot op de dag van vandaag eigenlijk niet meer uit het 1e elftal geweest.”

Dat eerste (halve) seizoen voetbalde Robin niet op het middenveld. “Ik speelde toen vrijwel het gehele verdere seizoen op rechtsback, omdat we op die positie wat onderbezet waren. Dat ging eigenlijk onwijs goed. Wesley van Maren, Sjors Verhagen en Michael Drosten, jongens die in de top van het amateurvoetbal hun sporen hadden verdiend, waren mijn medespelers. Met ze voetballen was voor een pikkie van 19 jaar natuurlijk onwijs gaaf.”

Kampioen
Dat seizoen, 2010-2011, werd RKAVV kampioen in de zondag 1e Klasse B en promoveerde de club voor het eerst in haar bestaan naar de Zondag Hoofdklasse, waaruit het via de nacompetitie in seizoen 2013-2014 degradeerde. In 2014-2015 werd RKAVV weer kampioen in de zondag 1e Klasse B en keerde de club binnen het jaar terug in de Zondag Hoofdklasse, waaruit het sindsdien niet meer degradeerde.

Sinds enkele jaren heet de Hoofdklasse 4e Divisie. “Dat eerste kampioenschap vind ik legendarischer. Het was de kers op de taart van mijn debuutseizoen.” Fysiek maakte hij in die tijd een metamorfose door. “Ik was vrij dun toen ik uit de jeugd kwam en ben toen naar de sportschool gegaan om sterker te worden. Er was een periode dat de krachttraining iets te veel van het goede en te weinig functioneel voor het voetballen was. Dat had ik snel weer onder controle. Ik ga nog steeds naar de sportschool en weet wat ik doe en laat. Voor mijn leeftijd ben ik nu eigenlijk onwijs fit.” 

Op gevoel
Robin is geen speler die het moet hebben van zijn snelheid. “Ik ben dat nooit geweest en dat werkt niet in mijn nadeel. Voor sommige spelers is snelheid hun kracht. Naarmate zij ouder worden leveren ze daar op in. Ik lever daar dus heel weinig op in nu ik ouder ben. Zo houd ik het nog wel een tijdje vol.”

Omtrent fitness en voeding heeft hij nooit begeleiding gevraagd en gehad. “Ik heb veel op gevoel gedaan. De ervaring leerde mij en bracht me steeds verder. Ik probeer ook buiten het spelen en trainen om veel in beweging te zijn door bijvoorbeeld te fietsen naar mijn werk.” 

In zijn loopbaan maakte hij veel trainers en medespelers mee. “Spelen onder ‘Oom Bas’ was natuurlijk leuk en bijzonder, ook omdat mijn vader in die periode voorzitter was. Maurizio Ceccucci is een topvent. Hij houdt van het spelletje, maar je kunt ook enorm met hem lachen. We hebben mooie dingen meegemaakt die niet in Het Krantje benoemd kunnen worden hahaha. Ik heb veel goede spelers zien komen en gaan. Zakaria Amrani kon echt bizarre dingen met een bal doen. Hij is ook een geweldige zaalvoetballer en inmiddels ex- international. En de connectie die ik met spits Remco Overdevest in en buiten het veld heb is bijzonder. We hebben weinig nodig om elkaar te begrijpen. Dat is mooi en heeft veel assists en doelpunten opgeleverd.”

Leider
Robin is aanvoerder, een aanjager en leider op het veld. “Ik ben er vanaf einde jeugd ook bewust mee bezig geweest om me als leider te ontwikkelen door te praten in het veld en mensen neer te zetten. Eigenlijk zat dat onbewust al een beetje in me. Mijn opleiding tot wiskunde docent heeft me daar bij geholpen. Dat leiderschap heb ik ermee steeds verder uitgebouwd en verstevigd. Mijn voetbalervaring heeft me geholpen bij het werken in de klas, maar andersom ook. De manier van aanspreken en meenemen van teamgenoten en scholieren is eigenlijk hetzelfde. Door mijn ontwikkeling op dat gebied ben ik inmiddels ook alweer jaren het hoofd van de wiskundesectie op het ’s-Gravendreef College. Die processen hebben elkaar versterkt.”
Hij kijkt uit naar de start van de nieuwe competitie. “Mijn eerste indrukken van de nieuwe trainer Jeroen Hoefnagel zijn goed. Een hele aardige en heel relaxte man, een fijn persoon, en óók docent. In dit geval docent lichamelijke opvoeding. Hij praat veel met spelers. De selectiespelersgroep is verbeterd, verbreed en gezellig. Veel jongens zijn terug op het oude RKAVV-nest. Dus ik kijk er met vertrouwen naar uit. Zaterdag wonnen we met 2-1 een oefenduel van 3e Divisionist TOGB, dat komend weekend al aan de competitie begint. We zijn goed op weg.”

Stoppen
“Wanneer ik stop? Ik denk dat ik nu zo’n 360 competitiewedstrijden, dus zonder beker-, oefen- en Haaglanden Voetbal Cup-duels, heb gespeeld en ik heb het nog enorm naar m’n zin! Als dat zo blijft speel ik nog wel even door als het aan mij ligt. Uiteraard gaan de jaren tellen, maar zolang ik een positieve bijdrage kan blijven leveren aan het team wil ik lekker blijven ballen. Dit wordt het laatste seizoen van mijn maatje Remco. Het zal dus wel gek worden om na dit nog prille seizoen zonder mijn vriend op het veld te staan. Mijn leeftijd is nu wel zo dat ik het per jaar bekijk of ik nog een jaartje ga verlengen.”