Applaus voor theatervrijwilligers

Voorburg - Grote tekstdoeken aan de hekken die het Burgemeester Feithplein afsluiten wijzen ons de weg naar Theater Ludens. Dat moet ook. Sinds 1 juni is het theater weer open en we moeten de ingang wel zien te vinden nu het plein vol staat met bouwkranen. 

Door Anne Marie Boorsma

De bronzen wegwijzer: een gentleman in pandjesjas en vlinderdas is door al die bouwactiviteiten wat aan het zicht onttrokken. Sinds kort staat er ook nog een hek om hem heen. Hoe symbolisch wil je het hebben… Hij staat er al vanaf 2001. Zijn gebaren zijn theatraal. Alles is overdreven aan hem: de dikke spierbundels, de lange armen en benen, het jasje waarvan de pandjes als vleugeltjes opvliegen. Het is overduidelijk: deze enthousiaste heer wil ons laten weten dat er er in het theater iets bijzonders te beleven valt. Dat we daar in een wereld terechtkomen die ons kan ontroeren, aan het denken kan zetten en onze blik kan verruimen. 

De toverwereld van het theater. Dat doe je niet met een klein gebaartje. Het belang van theater moet groots en meeslepend aangeduid worden. Opmerkelijk vind ik wel zijn blik. Die is ingetogen. Ik denk dat hij met zijn gedachten al bij de voorstelling is die zo dadelijk gaat beginnen. Dit beeld, gemaakt door Guido Sprenkels (1959), is een ode aan alle vrijwilligers die deze toverwereld draaiende houden. Want als de artiesten klaar zijn met repeteren heb je nog niets. De voorstelling krijgt pas betekenis als je hem kunt zien en beleven. Als je er over kunt nadenken en napraten.

De tientallen vrijwilligers van Theater Ludens, voorheen theater De Tobbe, zorgen daarvoor. Ze regelen affiches en flyers. Ze houden de website bij en schrijven persberichten. Ze zijn zaalwacht, kassamedewerker of barman. De vrijwilligers zorgen ervoor dat we ons prettig voelen en even verlost zijn van de dagelijkse beslommeringen.

Dit beeld van Sprenkels was zijn eerste opdracht voor de openbare ruimte en daarom een mijlpaal. Bijzonder was dat alle vrijwilligers een lege bronzen pandjesjas kregen. Sprenkels studeerde drie jaar beeldhouwen en ruimtelijke vormgeving aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. Daar stortte hij zich op de conceptuele kunst, maar het lag hem niet. Hij stopte en had allerlei baantjes. Ook ging hij psychologische functieleer studeren. In 1997 pakte hij het beeldhouwen weer op en ging hij zich er volledig op toeleggen. Hij kreeg vele opdrachten en ging er in lesgeven. In 2000 ontving hij de Albert Termote prijs. Onlangs was er een prachtige tentoonstelling van hem in Museum Swaensteyn aan de Herenstraat.

Theater Ludens is weer voorzichtig open, zoals dat heet. Onze bronzen vrijwilliger staat achter een hekje. Maar het is gelukkig allemaal tijdelijk. Theater Ludens zal weer gaan bruisen als vanouds. Daar ben ik van overtuigd. Met dank aan alle vrijwilligers!

Ga voor reacties naar:
www.annemarieboorsma.nl.