Tweeling viert hun honderdste verjaardag in WZH Prinsenhof

Leidschendam - Een bijzondere verjaardag werd deze week gevierd in WZH Prinsenhof in Leidschendam. Op dinsdag 12 augustus vierde een tweeling namelijk hun 100e verjaardag; de zussen Elisabeth de Jong-Tangel (Els) en Jeanne Dumpel-Tangel. Ter gelegenheid van deze mijlpaal bracht de burgemeester die middag een feestelijk bezoek om de eeuwelingen persoonlijk te feliciteren.

Door Dick Janssen

Beide zussen werden op 12 augustus 1925 geboren in Tjimahi, voormalig Nederlands-Indië. Van de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog hebben zij in hun woonplaats eigenlijk maar weinig last gehad.

Jeanne werkte in Indonesië nog een periode voor een verzekeringsmaatschappij, maar stopte daarmee na haar huwelijk met Paul Dumpel. Zij kreeg uiteindelijk vier kinderen: Fred, Peggy (overleden), Frank en John. Els trouwde in 1946 met Jim de Jong en kreeg door de jaren heen zelfs zeven kinderen: Ron, Chris , Vera (overleden 1974), Walter, Yolanda, Ferdinand en Boudewijn. Zij richtte zich vooral op de zorg voor haar grote gezin.

Emigratie

In de jaren ’50 nam de onrust in het land toe, waardoor de beslissing werd gemaakt om naar Nederland te emigreren. In 1956 en 1957 maakten de zussen (apart van elkaar) de overtocht naar Nederland aan boord van de Sibajak, op zoek naar een nieuw bestaan.

Els verbleef met haar gezin eerst in een pension in Scheveningen, verhuisde vervolgens naar Rijswijk, daarna naar Den Haag en vestigde zich uiteindelijk in 1968 in Leidschendam in Prinsenhof als een van de eerste bewoners van de hoogbouw.

Haar zus Jeanne volgde een vergelijkbare route. Na een korte tijd in een pension in Santpoort, woonde zij in Voorburg en verhuisde in 1970 eveneens naar Leidschendam. Sinds april 2024 woont ze met veel plezier in WZH Prinsenhof.

Onafscheidelijk

De zussen zijn altijd onafscheidelijk geweest. Zij woonden beiden in Prinsenhof, de een op de Prins Frederiklaan en de ander op de Pr. Johan Willem Frisolaan. Beide dames zijn hun hele leven actief gebleven. Ze deelden niet alleen hun geboortedatum, maar ook hun liefde voor badminton, tennis, dansen, kleding maken, scrabbelen én plezier maken.

Zij vormden ook jarenlang een geducht badmintonduo dat tot op hoge leeftijd nog van zich deed spreken. “Vaak onderschatten ze ons, maar we zijn lange tijd onoverwinnelijk geweest”, vertelt Els. “We waren op een gegeven moment de oudste nog spelende badmintonners bij badmintonclub SIO, die later Orbiton werd.” Els heeft zelfs nog tot haar 71e single gespeeld.

Eten

Hun overleden echtgenoten, maar de vrouwen zelf ook, waren beiden als vrijwilliger erg actief in de Indische vereniging in Den Haag: de Oost-Indische Vereniging Tropenvrienden (OVTV) . “We hebben veel feestjes en soos-middagen gehad”, vertelt Els. “En het belangrijkste daarbij is altijd eten. Als je iets voor Indische mensen organiseert zonder eten, dan komen ze niet. Er is geen feest als er geen toko is geweest.”

Ondanks dat Els niet meer zo goed ter been is en Jeanne in een rolstoel zit, zijn zij nog redelijk gezond en bij de tijd. “Het hoofd is nog steeds goed”, laat Jeanne weten. Zus Els, die nog altijd op zichzelf woont, komt dan ook nog wekelijks een middagje met haar scrabbelen in Prinsenhof, een spelletje waarbij de woordenschat een belangrijke rol speelt.

De zussen genieten in ieder geval nog volop van het leven. “We hebben geen geraniums in huis hoor”, lacht Els tot slot.

Een aantal kinderen was aanwezig bij het gesprek met de nu 100-jarige tweeling. Zij gaven aan zeer trots te zijn op hun moeder en tante.

De burgemeester maakte - ondanks het zomerreces - even tijd voor de jarige tweeling. Ook een fotograaf kwam mee. Zo vaak gebeurt het immers niet dat er twee inwoners op dezelfde dag 100 worden en ook nog zussen van elkaar zijn.