Tycho Feberwee

Hij keek als middelbare scholier al gefascineerd naar de algemene beschouwingen op televisie. Inmiddels zit Tycho Feberwee zelf in de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg. Met zijn 24 jaar is hij een van de jongste raadsleden. De overstap van farmacie naar rechten past volgens hem goed bij zijn nieuwe rol. “Ik weet inmiddels beter waar mijn interesses liggen. En bestuursrecht kan natuurlijk ook nog van pas komen als raadslid.”

Feberwee groeide op in Voorburg en kent de gemeente goed. Hij zat op basisschool Professor Casimir en ging daarna naar het Dalton. Dat hij de lokale politiek interessant vindt, is eigenlijk niet zo vreemd. “Ik keek vroeger al naar de algemene beschouwingen. Ik vond het interessant om te zien hoe politici met elkaar in discussie gingen. Het voelde soms ook wel een beetje als een soapserie”, vertelt hij lachend.

In de loop der jaren merkte Feberwee dat hij over steeds meer onderwerpen een duidelijke mening kreeg. “Als je dan overal iets van vindt, moet je ook een beetje kleur gaan bekennen.” 

Ruim twee jaar geleden sloot hij zich daarom aan bij D66. Dat leidde uiteindelijk tot een plek op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Met plek zes was hij aanvankelijk niet rechtstreeks verkiesbaar, maar door het vertrek van Mahjoub Mathlouti naar de Tweede Kamer schoof hij een plaats op. Bovendien behaalde D66 bij de verkiezingen zeven zetels.

Leren

De eerste maanden als raadslid stonden vooral in het teken van veel leren. “Hoe werkt de gemeenteraad precies? Wat is het verschil tussen een motie en een amendement? Wanneer is iets een hamerstuk en wanneer een bespreekstuk? Ik moest echt heel veel leren, maar ik vind het ontzettend interessant.” De sfeer binnen de fractie noemt hij gezellig. Tegelijkertijd wordt er volgens hem ook stevig gediscussieerd: “Dat maakt het raadswerk juist ook zo leuk.”

De komende vier jaar richt Feberwee zich onder meer op het fysieke domein. Woningbouw, bestemmingsplannen, winkelgebieden en afvalbeleid vallen onder zijn portefeuille. Ook economie behoort daartoe. Vooral woningbouw heeft zijn aandacht. “Ik wil me er graag voor inzetten dat jongeren hier kunnen blijven wonen. Maar tegelijkertijd moeten nieuwe woningen natuurlijk wel aansluiten bij de vraag.”

Daarbij kijkt hij nadrukkelijk naar doorstroming. “Er zijn steeds meer alleenstaanden. Ouderen wonen soms alleen in een te groot huis en willen misschien kleiner wonen, terwijl gezinnen juist behoefte hebben aan meer ruimte. Als je ervoor zorgt dat mensen kunnen doorstromen, komt er uiteindelijk voor verschillende groepen een woning beschikbaar.”

Ook bij de Julianabaan en The Mall of The Netherlands vindt Feberwee het belangrijk om oog te houden voor de omgeving. Winkelgebieden moeten volgens hem niet alleen economisch succesvol zijn, maar ook prettig en leefbaar blijven voor inwoners. Op economisch gebied ziet hij bovendien ruimte voor groei. “Wij blijven daarin duidelijk achter bij andere gemeenten. Ik hoop dat we daar de komende jaren stappen in kunnen zetten.”

Als Feberwee over vier jaar terugkijkt, hoopt hij vooral veel geleerd te hebben én iets bereikt te hebben. “Ik hoop dat er stappen zijn gezet op het gebied van woningbouw en dat jongeren meer mogelijkheden hebben gekregen om in deze gemeente te blijven wonen.” Want zelf zou hij dat ook graag willen. “Ik ben hier opgegroeid en woon hier met veel plezier. Ik ben vooral trots op plekken als park Vreugd en Rust en de Herenstraat met de mooie historische panden.”
Maar er is meer waar hij zich zorgen over maakt. “Ik hoop dat jongeren zich over vier jaar door mij vertegenwoordigd voelen. Wij krijgen als jongeren toch met veel zaken te maken. Als het om het klimaat gaat, ziet het er niet altijd even optimistisch uit. Daar moet ook in onze gemeente meer aandacht voor komen.”

Zijn eigen toekomst in Leidschendam-Voorburg staat daarmee eigenlijk mooi symbool voor zijn politieke ambities. Feberwee wil er graag blijven wonen, maar daarvoor zijn wel voldoende woningen nodig. 

“Ik hoop dat ik er de komende jaren aan kan bijdragen dat ook starters hier een plek kunnen vinden.”

‘Als je overal iets van vindt, moet je ook een beetje kleur bekennen’