Ruimte is een politieke keuze

Leidschendam-Voorburg - Duurzaam Leidschendam-Voorburg zet zich in voor verduurzaming en vergroening van onze gemeente. Er gebeurt al veel, maar het kan en moet beter. In deze columns doen we suggesties hoe we als inwoners en als gemeente verdere stappen kunnen zetten. Zie hier voor al uw lokale duurzame nieuwtjes. 

Door Sander Wennekers

Het wordt drukker in Leidschendam-Voorburg. Niet alleen bij de Mall. Ook op de Bachlaan, het Oosteinde, de Oude Trambaan. En in de omgeving van station Voorburg, rond de Kon. Julianalaan en elders. Steeds vaker files en drukke kruispunten. Parkeren wordt ook lastiger. Omdat steeds meer auto’s van dezelfde wegen gebruik maken. Dat is ook logisch, want er wordt flink gebouwd. Al moet de echte bouwgolf nog komen. Volgens de Omgevingsvisie zullen er in onze gemeente tot het jaar 2050 circa 6.000 nieuwe woningen bijkomen.

Een simpel rekensommetje. Bij een gemiddelde woningbezetting van twee personen per woning betekenen 6.000 nieuwe woningen 12.000 extra inwoners. Dat zijn zeker 5.000 extra auto’s. Die allemaal hetzelfde wegennet gebruiken en moeten kunnen parkeren. En die extra auto’s vragen ook om meer laadpalen. En dan heb ik het nog niet over de duizenden fietsen en bakfietsen die er bijkomen op de weg. Ook zijn er meer afvalvoorzieningen nodig en elektriciteitshuisjes en winkels en pakketbezorgers. 

Dat gaan we merken, want Leidschendam-Voorburg wordt zelf niet groter. We bouwen nauwelijks buiten de bebouwde kom dus alles komt binnen dezelfde ruimte. Dat heet verdichting. En dan kom ik bij mijn kernpunt. Verdichting betekent ook meer verkeersdrukte en minder groen, minder speelruimte, minder ruimte voor rolstoelen en kinderwagens.

Maar ruimte is een politieke keuze. Parkeerplaats of boom? Extra rijstrook of bredere stoep? Woningen of een park? Groen en leefbaarheid trekken vrijwel altijd aan het kortste eind. Want wonen, autorijden en parkeren zijn ‘noodzakelijk’. Leefbaarheid en groen zijn ook noodzakelijk, maar ze zijn minder zichtbaar en laten minder van zich horen. Laat ik toch een poging doen. 

Leefbaarheid meten we af aan gezonde lucht, weinig verkeerslawaai, verkeersveiligheid, ruimte om te wandelen, minder hittestress, schaduw, zicht op groen, speelruimte voor kinderen, toegankelijkheid voor ouderen, en ga zo door. Maar verdichting veroorzaakt juist méér luchtvervuiling, méér herrie, méér verkeersrisico’s, méér verstening, méér hittestress en minder ruimte voor groen, speelplekken en wandelmogelijkheden. Elke vierkante meter kan maar één keer worden gebruikt.

Ik wil niet moralistisch doen. Of alarmistisch overkomen. Maar hier ligt wel een politieke opgave die politieke moed vereist. Allereerst om het probleem te erkennen en te benoemen. En creatief na te denken over oplossingen. En te leren van anderen. Amsterdam kiest expliciet voor beperking van autogebruik, minder straatparkeren en meer ruimte voor groen, lopen en fietsen. Rijswijk breidt betaald parkeren steeds verder uit om parkeeroverlast te beperken. In Wassenaar is vrijwel het hele wegennet een 30 km-zone.

Verdichting is niet alleen een woonopgave, maar ook een keuze vóór of tégen leefbaarheid en kwaliteit van openbare ruimte. De huidige formatie biedt een kans om serieus na te denken over de vraag hoe onze groeiende gemeente leefbaar blijft.