Een verliefde godin

Leidschendam - Deze vrouw van brons staat in de hal van het appartementencomplex Neherpark in Leidschendam. Ze heeft een boog in haar hand en doet een stap naar voren. Haar golvende kapsel wappert naar achteren. Deze knappe verschijning is geen gewone vrouw. Ze is een godin.

Door Anne Marie Boorsma

Het is Diana, godin van de jacht. Vandaar haar atletische lichaam. Het is misschien wat apart dat de Haagse kunstenares Corinne Franzen-Heslenfeld (1903-1989) haar naakt afbeeldde. Maar dat doen kunstenaars al eeuwenlang. Tot zo 1860 moesten het dan wel goden of godinnen zijn. Of Bijbelse figuren. In de jaren daarna durfden kunstenaars het soms aan om een gewoon mens naakt af te beelden. Maar dat was uitzonderlijk, want het werd als schokkend ervaren. 

Wie naar deze Diana kijkt ziet dat ze in beweging is. Ze heeft een typisch loopje. Ze zakt iets door de heupen. Haar gebogen armen houdt ze een eindje van haar romp. De rechter, met de boog in de hand, richt zich naar voren, terwijl ze de linkerarm, met de open hand, juist naar achteren houdt. Ze lijkt te sluipen en zich voor te bereiden op de aanval. Zoals katten dat doen als ze een prooi in het vizier hebben.

Het zou kunnen dat Diana een hert besluipt, maar de prooi zou ook de schone jongeling Endymyion kunnen zijn. Volgens een mythologisch verhaal was hij door oppergod Zeus voor altijd in slaap gesust, in ruil voor eeuwige jeugd. Diana stond bekend als kuis, maar op de schoonheid van Endymyon werd ze smoorverliefd. Ze bezocht hem iedere nacht. Het thema is vaak in de kunsten verbeeld.

Corinne Franzen-Heslenfeld doorliep de Rijksacademie in Amsterdam. Eerst ging ze naar de schilderafdeling, maar ze stapte na anderhalf jaar over naar de beeldhouwafdeling. Ze kreeg les van Jan Bronner. Die vond beeldhouwende vrouwen maar niets en waarschuwde haar dat ze er lelijke handen en dikke benen van zou krijgen.

Gelukkig zette de kunstenares door. En dat niet alleen, in 1929 ontving ze de felbegeerde Prix de Rome. Ze studeerde een aantal jaren in Rome en exposeerde de werken die ze daar maakte op de Amsterdamse academie. Veel portretbustes en een Diana met volgens een krantenbericht ‘levendige houding’. 

Mogelijk lijkt onze Diana op die uit haar Rome-periode. De beeldhouwster kreeg al spoedig bijzondere opdrachten. Zo maakte ze in Den Haag het aantrekkelijke ‘Gerda en het rendier’ voor het Park Marlot en de ‘Man en vrouw’ bij de ingang van het Zuiderpark. 

Ook beeldhouwde ze veel oorlogs-en verzetsmonumenten, zoals de metershoge ‘Vrouw met fakkel’ aan het Domplein in Utrecht. Corinne Franzen-Heslenfeld werd een beroemde beeldhouwster. Vreemd genoeg is ze in de vergetelheid geraakt.

Het appartementencomplex waar Diana staat is van oorsprong het Dr. Neherlaboratorium van de PTT (1955). Een voor die tijd modern gebouw. Er was veel aandacht voor de beeldhouwkunst. Diana werd er vergezeld door beelden van o.a. Gra Rueb, Theo van der Nahmer, Oswald Wenckebach en Rudi Rooijackers.

Ga voor reacties en informatie over (online) cursussen kunstgeschiedenis naar de website www.annemarieboorsma.nl.