Zeg het met een bloemenvaas

Voorburg - In de vijver van het Corbulopark, omringd door veel groen, staat een bijzonder kunstwerk van cortenstaal. Het doet denken aan een klassieke bloemenvaas – bovenaan en onderaan krullen sierlijke spiralen, daartussen zie je metalen schijfjes waar het licht doorheen piept. Het heeft iets feestelijks.

Door Anne Marie Boorsma

Het is heerlijk wandelen langs het water. De bomen spiegelen in de vijver, nijlganzen voeden zich in het gras: vader, moeder en een hele stoet kindertjes. In die rust zie je de weerspiegeling van het kunstwerk in het water. Door de opengewerkte platen staal zie je het steeds veranderend licht. De buitenkant heeft grotere, sierlijk uitgeknipte vormen. 

Wie goed kijkt ziet een vaas die doet denken aan de klassieke oudheid: breed van boven, smal van onder, gedragen door krullende spiralen. Door het soort versiering denk ik ook aan de rococo- en art nouveau- stijl. Niet wat betreft het materiaal, want dit kunstwerk is niet van fijn porselein of kleurig glas, maar wel van stoer, roestbruin staal. Heel krachtig, zoals het in de industrie gebruikt wordt. 

Vazen zijn ons zeer vertrouwd. Al in de prehistorie werden ze gebruikt. Gewone gebruiksvoorwerpen die in de loop der tijd voorzien werden van versieringen en soms de vorm kregen van een mens- of dierfiguur. In het oude Egypte en Griekenland werden ze gebruikt voor rituelen en werden versierd met scénes uit het dagelijkse leven, maar ook met goden en godinnen. 

In de moderne tijd hebben beeldhouwers ook gebruik gemaakt van die o zo geliefde vaasvorm. Dan denk ik aan bronzen werken van Ossip Zadkine of Henry Moore. Of aan ‘Cantate’ (1959) van Barbara Hepworth in het Antwerpse Middelheimpark. Brons is net als marmer een klassiek materiaal. De constructivisten (zoals b.v. Carel Visser en André Volten), lieten zich inspireren door industriële ontwerpen met geometrische vormen en kozen juist voor stoer staal. Ons kunstwerk combineert, heel interessant, een klassiek thema met een modern materiaal.

Het beeld in het Corbulopark is gemaakt door Erik du Chatenier (1950), een kunstenaar die vooral met metalen werkt. In Voorburg staat nog een werk van hem aan de Herenstraat: ‘Cupido’, met twee klassieke vazen en speelse cupidofiguren. Die voorkeur voor vazen is geen toeval: Du Chatenier begon ooit als keramist. Hij maakte vazen en schalen in zijn ateliers in Den Haag en later ook in Voorburg. Meteen na zijn opleiding aan de kunstacademie in Amsterdam legde hij zich toe op keramiek, maar verruilde later de klei voor metaal. Daarnaast pikte hij ook het schilderen en de grafiek weer op, waarvoor hij eigenlijk was opgeleid.

Het kunstwerk in het park heet ‘Thuiskomst’ en werd in 2006 geschonken aan de gemeente Leidschendam-Voorburg door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Aanleiding was de invoering van de 80-kilometerzone op de A12 bij Voorburg-Noord, een maatregel die zorgde voor minder fijnstof en meer veiligheid. 

Een mooi gebaar, dat net als het park zelf bijdraagt aan een prettige leefomgeving. ‘Thuiskomst’ is dan ook een treffende titel. Want thuiskomen betekent rust, veiligheid – en misschien wel een vaas met bloemen op de gedekte tafel.

Ga voor reacties en informatie over (online) cursussen kunstgeschiedenis naar de website www.annemarieboorsma.nl.