Afbeelding

Column: DRUK, DRUK!

wo 17 dec 2014, 09:00 Columns 2 keer gelezen

Leidschendam - Even bijkomen. Druk, druk! Krijg je als je je in het schnabbelcircuit stort. Eigen schuld, dikke bult. Wel gelachen en genoten. Dat weer wel. We houden het maar op een levendige week.

Ronald Lamping

Eerst werd ik 65. Zegt me niets. Wel vreemd als ik kijk naar de mannen van 65, zo`n 60 jaar geleden. Dan was je bijna begraven. Mannen met snorren en hoeden op. Die leken echt oud. Ik woonde vlak bij de oude Drees, die op de Beeklaan woonde.

Hij wandelde bij ons in het park. De bekende Drees die we kenden van de zwart/wit tv. Een oude man, terwijl hij toen mijn huidige leeftijd had. Jawel, 65 is 65, maar toch. Ooit schreef ik een verhaal voor Vrij Nederland over mijn ontmoeting in dat park, waar Willem Drees naar ons voetbalpartijtje keek. Het moment, dat Drees zei, dat ik meer met links (…) moest oefenen is door de bekende cartoonist Peter van Straten geïllustreerd. Ik ben er nóg trots op.

Druk. Kerstfeest op het Damplein, waar ik zijdelings bij betrokken was. Ondanks de aanvankelijke regen, een enorm succes en een intiem gebeuren. Zeker op het moment, dat de toneelgroep de Gezellen verscheen, verkleed in Dickens-stijl. De opening vond plaats door ‘Dickens’ zelf. Een verhaal apart.

Ik herkende hem meteen. Ton van der Velden. Ik stelde me voor. Kon niet missen. Dit was Ton. Wie Ton wel mag zijn? Dat was de u bekende voorzitter Kok van de kegelclub in ‘Toen was geluk heel gewoon’. Hij draaide om me heen, vertelde verhalen en maakte als enge vrek Scrooge kinderen ‘bang’. Hij bleef, dat was mazzel. Want de hele middag dreunde in mijn kop de klassieke zin: “Opschieten, jongens, ik heb een noodslacht!”

Er kon gegeten worden in skihutten bij lokale winkeliers en zo werd er langzaam gewerkt naar de finale avond. Een geslaagde lampionnenoptocht met Kerstman in arrenslee en als uitsmijter een prachtig waterorgel met tientallen kleuren en het excellente optreden van het koor Fun4U. Zij brachten op een volgepakt Damplein en op balkons (!) meeslepend en indrukwekkend gekleed, een scala aan ‘decembersongs’.

Druk, druk. Een lezer had nog een Kerstverzoek. Of ik de politieke partijen even wilde herinneren aan hun belofte over het voortbestaan van bus 47, waar vooral veel ouderen dankbaar gebruik van maken om van Leidschendam-Zuid naar -Noord te komen. Een buslijn, bestierd door vrijwilligers en aanvankelijk urgent op de lijst van partijbeloftes.

Die prioriteit lijkt nu verdwenen. Het warme pleidooi van de partijen lijkt nu bevroren in onmacht en onwil. Wanneer de politiek vraagt om meer betrokkenheid van de bewoners, dan zijn valse beloftes en voorbarig opgewekte verwachtingen de foute weg. Oudere mensen moeten langer thuis blijven. Oké! Maar om ze dan een mogelijkheid tot mobiliteit te ontnemen, lijkt niet erg op het nakomen van toezeggingen en realiteitszin. Onvoldoende!! Huiswerk overdoen!

Druk, druk. Bij de opening op het Damplein fluisterde de burgemeester in mijn oor: “Een act voor twee personen”. Op die manier haalden we ook meerdere malen Sinterklaas binnen. Misschien kan hij met me meegaan naar de bieb. Die hebben me uitgenodigd om voor te komen lezen. Voor peuters. Voelt u `m? Voorlezen voor de kleintjes. Door mij! Dat is vragen om problemen.

Ik lig er `s nachts al wakker van. Ik, omgeven door grut met snotneuzen, dat me angstig aankijkt en denkt: “Wat moeten we met die vent?” Daarom zou ik graag de burgervader meenemen. Als steun. We hebben meer samen gedaan en ik hoor het de bibliotheekdame al zeggen:

Jullie kennen Johnny en Rijk niet.
Maar hier is toch een Paar Apart!

Uit de krant