HISTORISCH LEVEN LANGS DE VLIET]Stopverbod snelverkeersweg

Voorburg - Opvallend veel lezersreacties bij het artikel over het voormalige Koningin Wilhelmina-plein: het verkeersplein dat toegang verschafte tot de rijkssnelweg A12, wat de eerste snelweg van ons land was. Het was zonder meer een huzarenstuk voor die tijd. Nederland ging mee in de vaart der volkeren en verschafte de ‘automobiel’ ruim baan. 

Door F.J.A.M. van der Helm

In 1932 kwam in Duitsland de eerste Autobahn tot stand: een snelweg zonder kruispunten, die Keulen met Bonn verbond en speciaal ontworpen was voor motorvoertuigen waarop met een snelheid van 120 km per uur kon worden geraasd. Nederland kon niet achterblijven en goed voorbeeld, deed goed volgen. Op 15 april 1937 werd vanaf de Westvlietweg tot Zoetermeer een eerste stukje van de A 12 geopend. De aansluiting met het verkeersplein te Voorburg, dat later Koningin Wilhelminaplein werd genoemd, volgde in augustus 1938. En die aansluiting zette het centrum van Voorburg danig op zijn kop.

Viaduct

In rap tempo werd over de Herenstraat een lang viaduct aangelegd met een totale lengte van bijna 66 meter. Een werkstuk met bogen van gelast staal en met twee doorritten om vanuit de Herenstraat naar het station te lopen. Het stationsgebouw werd tezelfdertijd ook gereedgemaakt voor de nieuwe tijd, want de vraag naar spoorvervoer nam ook alsmaar toe. Een heuse transformatie van het oude centrum moest Voorburg bij de tijd brengen en letterlijk aansluiten op de weg naar de toekomst. Naast het viaduct bij de Herenstraat kwam in het verlengde daarvan voor de snelweg nog een basculebrug over de Vliet met een doorvaarthoogte van 5,65 meter. De brug werd elektrisch bediend en betekende een verbetering voor de scheepvaart.

Verkeersplein

Al die veranderingen waren best ingrijpend voor de Voorburgers. Honderd jaar geleden werd de plaats de nieuwe tijd binnengebracht. Het betekende dat Den Haag opeens wel erg dichtbij kwam te liggen. Het verkeersplein moest Voorburg met de rijksweg verbinden. Niet wetende, dat de op- en afrit tot ver na de oorlog één van de hinderlijkste verkeersknooppunten zou worden. Tout Voorburg was benieuwd naar de uiteindelijke realisatie van het verkeersplein, waarbij ook met fietsers en de Blauwe Tram rekening werd gehouden. De fietsers kregen een heus fietspad en de trambaan werd voorzien van een knipperlicht: optische signalering bij het naderen van de tram op de kruising. Voor 1938 was dat allemaal best vernieuwend en modern.

Stopverbod

Het Ministerie van Waterstaat vroeg in augustus 1938 aan B & W van Voorburg om een stopverbod in te stellen tussen de oostelijke grens van het verkeersplein en en de Bovenwetering te Leidschendam.

B&W stemden in met dit verzoek omdat ze ervan overtuigd waren dat zo’n verbod de afhandeling van het verkeer ten goede kwam. Inderdaad was dit deel van de rijksweg op Voorburgs grondgebied gelegen en moest de gemeente Voorburg hierover beslissen.

Reacties naar helmhuis@ziggo.nl.