Praat niet hard, maar rustig en duidelijk!

Leidschendam-Voorburg - Gehandicapten worden in hun dagelijks leven te vaak geconfronteerd met onnodige obstakels. Bijvoorbeeld deelscooters op de stoep, afvalcontainers die in de weg staan en losse stoeptegels. Veel mensen beseffen niet hoe eenvoudig zulke problemen zijn te voorkomen. Daarom voert het Platform Gehandicapten Leidschendam-Voorburg (PGLV) in 2025 de bewustwordingscampagne ‘Geef ons Ruimte. Bedankt!’ Elke maand wordt een specifiek knelpunt belicht en laten we zien hoe burgers, bedrijven en gemeentebestuurders en -medewerkers knelpunten kunnen oplossen.  

Hoe is het om niet goed te kunnen horen? Leerlingen van groep 8 krijgen tijdens workshops van het Platform Gehandicapten Leidschendam-Voorburg (PGLV) de kans dat zelf te ervaren. Ongeveer tien keer per jaar geven vrijwilligers met verschillende handicaps voorlichting op basisscholen. 

Emma Bolle, Jacomina Zegers en Kees Twilt vormen het team ‘slechthorenden’. Zij laten leerlingen ervaren hoe moeilijk het kan zijn om een gesprek te volgen als je niet goed hoort. Ook kunnen de kinderen experimenteren met liplezen. De drie vrijwilligers weten uit eigen ervaring wat slechthorendheid betekent. Kees is vanaf zijn geboorte zwaar slechthorend. Vooral hoge tonen, zoals kinderstemmen, hoort hij slecht. “Zodra ik in een drukke omgeving ben, versta ik erg weinig. Je bent geïsoleerd en voelt je vaak alleen, zeker in een groep.” 

Emma: “Op mijn vierde werd ontdekt dat ik heel slecht hoorde. Ik woonde bij drie pleeggezinnen en mijn ouders en ik zat op school in Groningen. Mijn ouders en pleegouders hadden vaak moeite mij te betrekken bij gesprekken; ik voelde me eenzaam er werd soms agressief. Vanaf 2001 heb ik een cochleair implantaat. Sindsdien hoor ik beter en heb ik meer sociale contacten. Fantastisch!” 

Jacomina werd als baby ernstig slechthorend door een hersenvliesontsteking. Vooral de coronaperiode was voor haar moeilijk. “Door de mondkapjes kon ik niet meer liplezen. Dat was een extra communicatieve handicap.” Dankzij een cochleair implantaat kan ze zich nu aardig goed redden, maar liplezen en gebaren blijven belangrijk voor haar.

De vrijwilligers vinden het belangrijk om hun ervaringen met kinderen te delen. Kees werd hiervoor gevraagd door voormalig vrijwilliger Marjet Houwink. Emma sloot later aan. “De kinderen zijn heel leergierig en staan open voor onze ervaringen. Daar krijg ik echt een kick van”, vertelt Emma. 

Vooral in rumoerige ruimtes is spraak moeilijk te verstaan. Slechthorenden kijken daarom vaak naar lippen. Ook kunnen zij geluiden moeilijk lokaliseren. De voortdurende inspanning om gesprekken te volgen kost bovendien veel energie. Dat kan leiden tot vermoeidheid en overprikkeling. Drukte, harde geluiden en echo’s kunnen zorgen voor stress of een vol hoofd. Ook worden soms belangrijke geluiden gemist, zoals een deurbel, telefoon of omroepbericht.

De vrijwilligers geven daarom ook tips aan goedhorenden. Zorg dat je gezicht goed zichtbaar is, maak oogcontact en praat rustig en duidelijk. Harder praten is niet nodig. Een rustige omgeving helpt eveneens. En wanneer iemand vraagt om iets te herhalen, is geduld belangrijk. Zeg niet: ‘Ach, laat maar’, maar geef de ander de tijd om de woorden te verwerken.

Zie platformgehandicaptenlv.nl/bewustwordingscampagne-geef-ons-ruimte/ voor meer info, of kijk op instagram en facebook.